Status Updates From گورهای بی‌سنگ: نُه جستار در...

بیا. اشکم رو هم درآورد.

قلم و شفافیت و خودعریان‌گری ‌نویسنده (و لحن درست و بی ‌ادااطوار بهار کاتوزی در بلندخوانی نسخه‌ی صوتی) در روایت رنجی که دغدغه‌م نیست، میخکوبم کرده و چاره‌ای جز گوش دادن برام باقی نذاشته.

"احساس می‌کنم دست بزرگی از تو شکمم را نیشگون می‌گیرد. انگار بخواهی میوه‌ی کالی را به‌زور بچینی و شاخه‌ی درخت ریش‌ریش شود."

جداافتادگی در هر مسئله‌ای میتونه آدم رو از خودش و زندگیش ناامید کنه و بترسونه. یکی از ترسناک‌ترین اشکال این احساس برای برخی زن‌ها و زوج‌ها، همینه. هزاران فکر و خیالی که همراهش میاد از هر چیزی بدتره.

مدال حال خراب کن ترین کتاب قرن

این کتاب واقعا منو عصبی میکنه.واقعا حالمو بد میکنه. اعتماد بنفسمو به عنوان یه زن نابود میکنه.

هرچی بیشتر جلو میرم بیشتر تعجب میکنم. چقدر مغز این زن خالیه! واقعا یعنی هیچی توش نیست! وسطاش هم سوره و آیه میاره که بیشتر بر برداشتم صحه میذاره.

از کتاب "شاید نازا باشی و به بازنده ابدی تبدیل شوی" !!! یعنی سطح یه آدم چقدر میتونه پایین باشه که بچه پس انداختن بشه واسش بردن. 😅😅😅
واقعا چه چرندیاتی.

خیلی برای حماقت نویسنده ناراحتم، برای چی اینقدر خودتو عذاب میدی، که چی بشه؟ یه بچه پس بندازی تو این دلار نود هزارتومنی؟ خودت چی شدی که بچه ات بخواد بشه؟ بجای غم و غصه روی خودت سرمایه گذاری کن.