Status Updates From Doğum Lekesi

Owen bana birini hatırlattığı icin ona gereksiz üzülürken aklımdan geçen tek şey “bu eleman otizmin tanımı olabilir mi?” oldu

Reuben… Olm sen neden orda yalan söyledin? Gereksiz bi yalan yüzünden 20 sene kıvrandın şimdi de kalan ömründe başka bir acıya kıvranarak gecireceksin. Tüm aileyi bitirdin.
Bu da baya iyi bi hikayeydi, Nathaniel abi bu sporu yapıyormuş.

A*lmer seni insanlıktan nasibini almamış, empati yoksunu, kontrol takıntılı bir eleman… Güzelim Georgina’ya yaşattığın şeyler şaka mı? Ulan bu kızı ne doktorlar ne mühendisler istedi de bu sana bakmış, sen yine de “yok efendim iki parmağımın ucu kadar olan belli belirsiz lekeyi yok etmezsek senden nefret edeceğim” diyorsun. UCUBE HERİF gül gibi kızı soldurdun (Bu hikaye de iyiydi)

Bu hikaye daha iyiydi ama benim acilen dedektifçilik oynamayı bırakmam gerekiyor sanırım… bu kitap böyle bisey değil. Mistik ögelerle yaşıyoruz ve bu evrende “her şey aslında bir sanrı” diyecek birini beklememem gerekiyor galiba. Yani o su büyülüydü WOW

P.S: Alexander Dumas’ı görünce bi ulaaaaan oldum. Oğlunu daha çok sevsem de bu abiyi telif derdine sokmadığı için memnun kaldık.

İlk hikayede sadece Nosferatu’yu düşündüm. Sanki Nicholas gelip Bay Brown’i kafamda oynadı. Çok da sarmadı açıkçası ama bitiririm gibi duruyo