Status Updates From خلاف زمان: دربارهٔ نوستالژی...

هیچ‌کس نمی‌تواند با میان‌مایگی خود مواجه شود و آن را بپذیرد. واقعیت این است که یکایک ما گذشته‌ای قهرمانانه می‌خواهیم. در نهایت هم، به لحاظ عاطفی، کم‌هزینه‌ترین و معقول‌ترین راه برای تراژدی ساختن از زندگی این است: افسوس خوردن بر فقدان چیزی که اساساََ وجود نداشته و انگشت گذاشتن روی بدی‌های موجود به منظور صدبرابر جلوه دادنِ ارزش آنچه از دست رفته. هر طور شده، باید گناه اینکه دست‌آخر چیزی از دست نداده‌ایم بر خود ببخشاییم.

یَلِگی و رهاییِ حرف فلسفی زدن در قالب جستار رو دوست دارم؛ مخصوصا اگه مسئلهٔ ذهنی نویسنده برای منم مسئله باشه و دوست داشته باشم منم این تفکر رها رو موقع خوندن تجربه کنم. اینا به دلم می‌شینه.

ترجمه‌اش هم خوب بود واقعا.
اینم چند ماه پیش خونده بودم یادم رفته بود اد کنم.

خوب که نگاه کنیم، می بینیم ما فقط می توانیم دلتنگ چیزی شویم که نمی‌شناسیم. گویی شناختن چیزها یا نزدیکی به انها ما را به آنچه می دانیم و می شناسیم فرو می کاهد و پاگیر و اسیر، و در نهایت، مغروق دانسته هایمان می کند.

نفرین خاطره