Status Updates From Almost forgot เกือบลืมรัก

ตอนยายให้สร้อยทองคือร้องไห้เลย คิดถึงย่า ย่านี่ให้สร้อยทองตอนรับ ปรญ ทุกวันนี้ใส่ติดตัวตลอด รู้สึกว่าย่ายังอยู่ด้วยเสมอ😭

กรี้ดดดด สสวก นะที่รัก นั่นไงงงงงงงงงงง

ใครเป็นพระเอกเอ่ยยยย

สนุกมาก ไม่คิดเลยว่าจะสนุกแบบนี้ไม่ได้อ่านนิยายแล้วติดหนึบแบบนี้นานแล้ว แต่พลอตคล้าย Marry my husband เลย

ถ้าบอกว่าอีกคนก็ย้อนเวลามาด้วย ก็ฮาเลยนะ😂

มาแย้วว

ฮือออ ดีอ่ะ อินจัดๆ รู้สึกว่าถ้าอ่านเรื่องจบแล้วหลังจากนี้จะใช้ชีวิตต่อยังไง อูแว้😭

เวลาชีวิตหมุนไวชวนใจหาย ทุกข์ สุข ผลัดเปลี่ยนเข้ามาแล้วผ่านไป ไม่มีใครอยู่กับเรานิรันดร์ ไม่มีใครแก้ไขอดีตได้ ฉะนั้นวันนี้…วันที่ยังมีกันจึงสำคัญที่สุด

แม้โลกนี้จะไม่มีผู้หญิงที่เก่งที่สุดในโลกแล้วแต่เธอเชื่อว่าแม่ยังคงมองลงมาและส่งกำลังใจให้เธอเสมอในทุกก้าวต่อจากนี้
//😭😭😭

ไปอ่านแบบpdf คือมีหน้าที่ไม่ได้อ่านกรี๊ดดดดดดดดตรงที่หายไปเป็นหน้าขาวๆไม่มีในแบบepub กรี๊ดดดดดดดด เป็นที่เครื่องฉันเหรอ!!!!

เก็บตก: เพลงที่ฟังmp3ด้วยกัน จากนี้ไปจนนิรันดร์(ไปเปิดฟังตาม....ตาEไปเลย เพลงคือความในใจพระเอกเรื่องนี้เลย😭)
ติณณ์พูดเดอตี้ทอล์ก1คำถ้วนตอนท้ายเรื่อง
ไรท์ได้อินสไปร์จากเพลง ลืมไป ของแว่นใหญ่ นี่นึกว่าลืมไปแล้วว่าลืมยังไงเจฟ😆

-จบบริบูรณ์-
(ไรท์บริบูรณ์แต่เราไม่บริบูรณ์😭 อยากอ่านต่ออีก ตัดจบฉึบไปเลย เหมือนใจโดนกระชาก😩) จะทำยังไงดี นอกจากทำใจ 🫠🫠มันจบแล้ว😭😭ฟูมฟายสุด😭

นิยายขึ้นว่า จบบริบูรณ์
จบแบบที่ฉันยังไม่บริบูรณ์ อ๊ากกกกกก ทึ้งผม 😱งานแต่งไม่มี ลูกเต้าเข้าหอไม่มี ไรท์กลับมาก่อน😭 กำลังดีๆก็จบเลยได้ยังไง😭😭😭

คิดถึงแทบบ้า
///ติณณ์🫠🫠🫠🫠🫠

เทวดาคนที่พากลับสู่อดีต คือ ตาอ่ำ ตาของนางเอกที่ตายไปแล้ว

แม่อยู่ในช่วงPalliative careแล้ว
😭😭😭😭😭😭😭😭😭

ถ้าวันหนึ่งร่างกายแม่ไม่ไหวปล่อยแม่ไปนะลูก ไม่ต้องเสียดายแม่
///อาการตอนอ่านโถงสีเทาก็ร้องไห้ฟูมฟายแบบนี้เลย😭😭😭

เรามีความสุขไม่ได้หรอก ถ้าเห็นเธอไม่มีความสุข

ไม่มีคุณผมก็จ้างคนใหม่ แต่แม่ของคุณมีคนเดียวไม่ใช่เหรอ
///😭

ครั้งแรกเธอทิ้งยายแล้วเลือกงาน
แต่ครั้งนี้…สิ่งสำคัญที่สุดของเธอคือครอบครัว

อย่านอนดึกนะลูก
//แม่ เมื่อคืนนอนตี3เพราะอ่านนิยายค่ะ🥹 แน่จริงแม่มาตี

แม่อาจจะเป็นมะเร็งนะ แต่ต้องรอผลชิ้นเนื้อยืนยันอีกที
//ซึม🥹

95%แล้ว บทสุดท้ายแล้ว
😭😭😭😭ยังไม่อยากจบบบบบบ

จะจบแล้วจริงหรออ🥹นี่อ่านวนซ้ำให้จบช้าๆแล้วนะ🥹
///จะอ่านอะไรต่อละทีนี้ แพลนการอ่านพังหมดแล้ว เพราะยังมูฟออนจากเรื่องนี้ไม่ได้

งั้นเริ่มจากคืนนี้เลยแล้วกันเราจะเป็นเทนเนอร์ให้เธอเอง สัญญาว่าถ้าเธอไม่เสียเหงื่อจะไม่ให้พัก

หลิน…ปีหน้าแต่งงานกันไหม
เราตอบตกลงตั้งแต่วันแรกที่ติณณ์ทักเราที่บันไดแล้ว

หลิน...ปีหน้าแต่งงานกันไหม

โลกใบนี้มีแปดพันกว่าล้านคน แปดพันกว่าล้านความฝัน แต่ใครบ้างได้ทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำ ใครบ้างสมหวังไปซะทุกเรื่องไม่มีหรอก เราก็แค่มนุษย์คนหนึ่งที่มีชีวิตอยู่เพื่อเรียนรู้ชีวิต เราว่าจริงๆแล้วยากกว่าการตามหาความฝัน คือการตามหาความสุขมากกว่า
///ติณณ์said