Status Updates From Beste zerbait

ahaztuta nekan :0

ez dakit, baina musikak bezainbeste hunkitzen nau oroitzapenak, kantu horiek ez dira kantuak bakarrik, nire bizitzaren parte dira, artefaktu afektiboak.

beste norabait bizitzera joaten zarenean, leku populatuago batera, beti esaten dute herria txiki geratu zaizula klaro eta inoiz ez herriak bota zaituela klaro nahiz eta bigarrena gehien-gehienetan askoz gertuago dagoen errealitatetik.

[...] ez diezaiogun euskarari leporatu euskararena ez dena. Euskara gu gara, guk egiten dugu. Ez dezagun guk geuk txikiagotu, guk geuk exotizatu, guk geuk bestetu, oharkabean behintzat, haren alde ari garelakoan gainera

Edo kexak ikusten ditut sare sozialetan euskaraz ezin dela esan certero, ezin dela esan lúcido. Edo ok, esan daitekeela, adibidez honela, baina ez duela berdin sonatzen. Halakoak irakurrita, badirudi arazoa euskara dela, euskara ez dela nahikoa. Eta pentsatzen dut: ez dela nahikoa zer, nahikoa gaztelania?

sailkapena, izan ere, zeinek behar du? edo, beste modu batera esanda, *nire inon ez egon nahia ote da zure ezinegona»? (aipua Maialen Lunjanbiorena)

hegemoniak hori egin baitezake, bere biolentzia autodefentsatzat aurkeztu eta gure autodefentsa biolentziatzat

nahi dute que te estés callada y obedezcas y ya
si no te puto callas te dan pero bueno si te puto callas también te dan de otra forma desira kentzen dizute muerta en vida

Zora Neale Hurston aipatzen du Carmen María Machadoren bidez wow adoro

... eta besteen kontakizunetatik biziko nintzela beti.

inoiz zulo beltz izan zen niretzat etorkizuna. irrealtasun-sentsazio inkontziente baina sakon batean bilduta bizi nintzen. iruditzen zitzaidan bizitza hura ez zela nire egiazko bizitza, nire egiazko bizitza ez zela oraindik hasi, beste nonbait zegoela. iruditzen zitzaidan nire egiazko bizitzak beste zerbait behar zuela izan. pentsatzen nuen benetako gauzak gertatzen ziren garaiek gazteegi –haur– harrapatu nindutela,

Testu horiek zenbait ezaugarri komun dituzte; «fikzio mutante» edo «transgenero literario» gisa sailka litezke, [...]
Gaiaren aldetik, unibertso bat osatzen dute, Euskal Herri urbanoko kuir komunitatearen bizimoduari, praktikei, interesei eta kezkei lotuta, eta XXI. mendearen hasierako bizimoduan kokatuta

Kontrakoa sinetsi nuen. Lortuko nuela [bizirik irautea, inork ni maitatzea, mina desagerraraztea] baldin eta sakrifizio bat egiten banuen, baldin eta zigor bat ordaintzen: ez idaztea.
Ahal nuen guztia egin nuen ez nabarmentzeko, baina ez zen erabaki kontziente bat izan, ezta neutroa ere. Neuk baimendutako desagerpen-bide bat izan zen.