Status Updates From دلبستگی کتابی

آخر کتابها، آخر بازیها، آخر مسافرتها همیشه یه حس غمی هست، نمیدونم بقیه هم تجربه میکنن یا فقط من زیادی احساساتی ام.

یه ذره بهتر شد. نوشته های خودشو دوست دارم، ترجمه هارو نمیخوام.

چرا به خوبی کتابهای قبلی احمد اخوت نیست؟ انگار یه کپی ضعیف از کارهای قبلیشه!

داغون و خسته از سر کار برگشتم و چند ساعت روی تختم دراز کشیدم و فقط این کتابو خوندم.

احمد اخوت بخونم تا با ریدینگ اسلامپ تابستونی هرساله مبارزه کنم

خواندن کنش واقعا غریبی است:عملی در انزوا،درون گرا،بیرون از زمان(زمان کنترلی روی ان ندارد)و با مراقبت و نظارت هم پیوندی ندارد.

اگر کسی عاشق کتابی شود جذبش می شود و در ان خیس می خورد و بعدا روغن(عصاره)ان در نوشته او خود را نشان می دهد.

تنها ان چیزی که درون تو است از گزند دیگران مصون است و نمی توانند به ان دسترسی پیدا کنند

اما این کتاب قادر است شما را در اتاقی به حرکت دراورد.یا از صندلی راحتی تان بلندتان کند و به جایی سنگلاخی در کنار دریا ببرد.یا از شوهرتان،زنتان،بچه هایتان،از تمام هستی تان،جدایتان کند.می تواند انسان را از یک عمر درد و رنج برهاند.