Status Updates From تنگنا: حکایت یک سرگشتگی روانی

آیا هر کس که جرئت به زبان آوردن حقیقت را دارد دیوانه است؟

مردم وقتی به قله های بلند کوههای خفته دربرف مینگرند سراپا غرق دربهجت و تحیرمیشوند.امااگرمیفهمیدنددرخودشان چه چیزی نهفته است،هیچ کوه و هیچ شگفتی و زیبایی روی زمین نمی توانست انها راچنان مبهوت کند که قدرت بی پایان افکار خودشان…

ایا دیوانگان کتاب می خوانند و از خواندن ان محفوظ می شوند؟ ایا یک دیوانه می تواند همچون نوزادی بخوابد؟دیوانه هانمی خوابند.ان ها رنج می کشند و افکارشان پریشان و درهم است.بله،همه چیز در سرشان اشفته است و در حال سقوط…

همین اصرار و سرسختی عجیبم به پیمودن یک راه تا نیل به هدف،که بی شمار نمونه می توان از زندگی سرشارم برای ان اورد،در زبان متخصصان عنوان افتضاح وسواس فکری به خود می گیرد:مجنون وار به تسخیر یک فکر درامدن.

غیراجتماعی بودن نسبی من می تواند به مردم گریزی تعبیر شود،مشخصه ای که البته نشانه عقل سلیمی است که تنهایی و خلوت با خودس و کتاب هایش را به معاشرت های بیهوده و گفت و گوهای پوچ ترجیح می دهد.

ناراحتم.احساس می کنم خیلی غمگینم،جوری که هیچ انسانی تا به حال نبوده است.و موهایم دارد خاکستری می شود.اما این چیزی دیگر است.چیزی دیگر.چیزی است وحشت اور و پیش بینی ناپذیر.چیزی که سادگی دلهره اورش به باور نمی اید.