Status Updates From Unutulmuş Büyüler ve Terk E...

"Zira ölüler, çoğunlukla nasıl öldüklerini bilmez ve hatırlamazlar çünkü ölümle uykunun ortak tek yanı budur, ölüme teslim olunan an da tıpkı uykuya düşülen an gibi bilinmezdir."

"Ama Polia insanların ölürken yükselmek yerine düştüğünü biliyordu. Yaşam çok, çok yükseklerdeydi."

Yabancı sanıyordum wattpad yazarı çıktı biraz buruk hissediyorum şu anda, acaba ben de M.B. Creator diye mi çıkarsam kitabımı, forumlar gönderme olur djfkf

İşte aradığım öykü "Yeminkıran" imiş.

Güzel öyküler ama niyeyse duyguları bana ulaşmıyor.

Yedinci öykü, Rüzgarlar Her Şeyi Götürür: Ortalama bir öyküydü, çok bayılmadım.

Sekizinci öykü, Ejder Şövalye: Sevemedim.

Dokuzuncu (Gezgin Büyücü) ve onuncu (Taksus Cadısı) öyküler birbiriyle bağlantılı. İkisindeki birinci ağızdan anlatımı ve duygu yüklü olmasını sevdim. Cadı ve büyücü hikayeleri okumayı gerçekten seviyorum.

Dördüncü öykü, Mavi Büyüyle Dolu Küre: Çok kısa ve beni etkilemeyen bir öyküydü.

Beşinci öykü, Meyre'nin Öyküsü: İç içe geçmiş oluşu güzeldi ama öykü ortalamaydı benim için.

Altıncı öykü, Yeminkıran: İkinci öyküden tanıdığımız Yeminkıran'ın öyküsü, sevdim ve açıkçası sonrasını da merak ediyorum. Bu öykünün evrenini epey sevdim.

Üçüncü öykü, Bilinmedik Portreler: Duygusal bir öyküydü ve sevdim.

Farklı öyküler okuyoruz. Okudukça hepsi hakkında kısaca yorum yapmak istiyorum.
İlk öykü, Cadısız Köyün Cadısı: Hüzünlendiğim, hatta itiraf etmem gerekirse sonunda birkaç damla gözyaşı döktüğüm bir öykü oldu. Çok sevdim.
İkinci öykü, Dünyanın Kökleri: Bana inanılmaz Orta Dünya enerjisi verdi, yazarın Orta Dünya'yı sevdiğini düşünürsek şaşırmamak lazım. Çok sevdim. Bu hikayedeki anlatıcılığı aşırı hoşuma gitti.

İlk hikayenin gerçek bir kişiden esinlenmesi çarpıcıydı.

çok güzel ama nedense sıkıldım