Status Updates From دیوان عنصری بلخی

چشم زی رویش نگه کرد اندرو لاله شکفت
باد تا بویش بخود برکرد مشک آورد بار

چشم من گوهر فروش و زلف او عطار شد
زین کفم پر مشک ناب و زان پر از لؤلؤ کنار

بهش نمی‌خوره ولی گاهی می‌تونه سخت باشه و اینجوریه سختیش که همه‌ی کلمات رو بلدی، اما جوری ارکان جمله رو چیده که معنیش رو نمی‌فهمی:))

گر چو مردم همت میمون او صورت شود
ناخن پایش به اندازه مه از کیوان بود
:)))

سرخی از خون نگسلد هرگز چنان کز نار، نور
مردمان گویند، لیکن من ندارم استوار

زآنکه من بارم به رخ بر خون و روی اوست سرخ
زآنکه رویش جای نور است و دل من جای نار