Status Updates From Dom zabierasz ze sobą

"Była osobą dla niego, w odpowiednim czasie, ale złym wszechświecie."

"Nie wiedział o wielu rzeczach. Miał dobrą rodzinę i sam był piękny. Nie mógł rozumieć, że dla niej wyjazd z miasteczka to kwestia życia i śmierci. Tutaj było życie, tam czekała ją nieuchronna beznadzieja.
-A może byśmy tu zostali jeszcze dzień?- zapytała cicho, patrząc w gwiazdy.
-Może byśmy zostali na zawsze?
I przez moment, zupełnie na poważnie, to rozważali..."

bardzo chciałbym żeby ta książka mi się spodobała ale narazie mam wielką ochotę zrzucić głównych bohaterów z mostu

"-Myślę, że jeśli ludzie są w relacji i nie mogą ze sobą wytrzymać, robią to z czystej chęci urządzenia sobie krzywdy. Jak masochiści.
-Albo z przyzwyczajenia.
-Albo z braku innego wyboru."

"To zasługa świadomości, że naprawdę i z wzajemnością się kogoś zna. Bez bez względu na to, gdzie był (...), jej miejsce było przy nim."

nie mam czasu ani checi,a szkoda bo jest naprawde dobrze:/

Jezu, cała ta książka to jest jedna wielka bipolarność. Osoba autorka ogłasza, że jej bohaterką czuje sie tak i jest taka, a dwie strony pozniej bez jakiegokolwiek zaznaczenia powodu czuje sie zupełnie na odwrót i zachowuje jak inna osoba

COOOOOO?! Oni się całują?! Taki z dupy moment?!
A już chciałam pochwalić książkę za brak(prawie) nacechowane seksualnego przyjaźni damsko-meskich. I szlag wszystko trafił

Odszedł w kierunku lasu i po chwili zniknął między drzewami. Jak duch króla-ojca w Hamlecie.


Nosz kurwa. Duch w Hamlecie przyszedł żądać zemsty, ten staruszek opowiadać, że życie i pamiętanie są beznadziejne. Ktoś mi może wskazać jakiś punkt wspólny? Poza tym, że obaj zniknęli

"przypominały jej o żmudnym powtarzaniu Mitologii Parandowskiego przed maturą. Z jakiegoś powodu sposób napisania tej książki doprowadzał ją do szału."

Tu się akurat zgadzamy, nie trawię sposobu w jaki Parandowski pisze

"przypominały jej o żmudnym powtarzaniu Mitologii Parandowskiego przed maturą. Z jakiegoś powodu sposób napisania tej książki doprowadzał ją do szału."

Tu się akurat zgadzamy, nie trawię sposobu w jaki Parandowski pisze

-Patrz! Kolejny krasnal.

-Szybko, zrób mi zdjęcie.

-Jaki ładny sufit.

-Rób zdjęcie i idziemy dalej.

-Zapozuj przed drzwiami.


Peak dialogi

"Samotne chwilę były do zniesienia"

Andromeda ma kryzys, bo chłop poszedł zamówić ciastko i odszedł od niej 5 metrów

jak "krówki prosto z mleczarni"?!


Choć ja widziałam dziś TIR-a z napisem "Koziegłowy. I już wiesz, co jesz"

Ej ale mam wrażenie, ze tak jak tytuły rozdziałów z piosenek Queen na początku miały jakiś sens, tak teraz wrzucamy Bohemian rhapsody do najnormalniejsze na świecie rozdziału, a Don't stop mi niw do tego, jak Andromeda dostała okres i brzuch ją bolał

To twoja dziewczyna? -Nie spodziewał się tego pytania.

Nie -powiedział twardo. -Przyjaciółka.

-Czyli jesteś gejem.

DOJEBANE. Rozumiem, w dupie mamy przyjaźń damsko-męską, ale to już jest trochę szczyt--> ja rozumiem że chcemy poruszyć kwestię tego, że Léo może być gejem, ale no, fajnie byłoby zachować logikę w dialogach. Tak tylko sugeruję🤷‍♀️

jeat dosyc krotka,wiec mam nadzieje ze szybko przeczytam,a rok szkolny mi w tym nie przeszkodzi

Pierwsi i ostatni ludzie, którzy zachwycają się polską plażą

Przebierali się przy sobie nieskończenie wiele razy, więc bez wahania zdjął koszulkę i luźne sportowe spodenki. Ubrania zdecydowanie nie nadawały się do ponownego założenia.

Przed chwilą wygoniła go z auta i kazała mu nie patrzeć. Mam dysonans poznawczy

O geniusze symboliki i metaforycznie!

Rozdział ma tytuł "Rain must fall" i na samym początku zaczyna padać deszcz

Jak na razie chyba każdy z rozdziałów jest tytułem piosenki Queen i mega doceniam effort, ale czekam kiedy wyjdziemy poza basicowe. Będę informować na bieżąco🫡