Status Updates From Homebound วารินกลับบ้าน

คำตามจากสนพ.ในท้ายเล่มยังสื่อถึงความเป็นกรุงเทพได้ดีกว่าที่เขียนมาตลอดทั้งเรื่องอีก

นั่นไง แวะมาแตะประเด็น Asexual ด้วยจนได้555 มาอีกแล้วกับนิยายไทป์ที่รวมทุกประเด็น 108 อย่างของทวิตเตอร์สู่รูปเล่ม คือจะไม่ว่าอะไรเลยถ้าทุกอย่างถูกปรุงออกมาอย่างกลมกล่อม

เห็นรินใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ได้อย่างดี - กรุงเทพมันอยู่ยากขนาดนั้นเลยอ่อวะ อยู่ยากกว่าฝรั่งเศสอีกเรอะ55555 มาอยู่ศรีสะเกษ อยู่อุบล วารินอยู่ไม่ได้เลยมั้งน่ะ

มาเล่นประเด็นเรื่องเกย์กับความคาดหวังในครอบครัวละ คือพอเกริ่นว่าวารินห่างญาติ มันก็ไม่ได้มีซีนคาดหวังซีนอะไรให้เห็นใจง่ะ เอาหลายประเด็นเกิ๊นน

(ฉันอ่านนิยายแนว ๆ วิพากษ์วิจารณ์กรุงเทพไม่ค่อยรอดจริง ๆ นะ คงเพราะไม่ใช่คนกทม.ด้วยแหละ ก็เลยเป็นฟีลแบบ สิ่งที่เธอคิดว่าลำบาก คนที่อื่นเขาไม่ลำบากเลยมั้ง555 บุญบาป แต่ฉันจะพยายามตัด what about me syndrome ออกไปให้มากที่สุดนะ จะพยายามเข้าใจว่าเล่มนี้โฟกัสที่ตัวกรุงเทพอย่างเดียวเท่านั้น)

เอาจริงฉากนี้ถ้าจะให้ธีร์ตั้งคำถามถึงรักว่าต้องโรแมนติกไปเสียทุกครั้งเลยเหรอที่เกิดรัก งั้นไอ้ป้ายไวนิลบอร์ดโฆษณาที่คุณเคยเกริ่นว่าทำกรุงเทพมัวหมองแต่แรกน่ะ ใส่คลิปคู่จิ้นขายจิ้นเข้าไปให้ตัวละครได้ถกกันนาทีนั้นเลยก็ได้ เอาจริงก็แอบกังวลแหละว่าเรื่องนี้ต้องการจะสื่ออะไร สิ่งที่เขาอยากชูอยากพูดถึงมันเยอะเกินอะ คำว่า 'กรุงเทพ' มันกว้างไปสำหรับสารหรือประเด็นที่เขาอยากจะสื่ออยู่นะ

วารินกำลังคาดหวังอะไรกับกรุงเทพวะ ฉันยังไม่เห็นความคิดของเขาเลย เห็นแต่ถ้อยคำยอดฮิตที่คนใน x เขาพูดกันว่ากรุงเทพเปลี่ยนไปแบบใด เธออยากเห็นอะไร?

ทักแชทไปหาเพื่อนร่วมคณะที่แอบชอบแต่ไม่สนิทว่าอยากคุยด้วย อยากนัดเจอ ฉันคนนึงอะจะ block เพราะทรงโคตรเพื่อนไม่สนิทที่ทำทรงอยากคุยด้วยเพราะจะขายประกันกับธุรกิจแชร์ลูกโซ่555555

คนทำงานด้านสื่อกับนักเรียนกฎหมาย โอเค เรื่องนี้จะเล่นการเมืองใช่มั้ย ฉันจะได้สลับโหมดตัวเองกลับไปเป็นนักศึกษาตรงสาย555

Background และนิสัยของวารินคล้านเรามาก อ่านแล้วเดจาวู แค่เริ่มเรื่องก็จะร้องไห้ละ