Status Updates From Poławiacze sunu

Druga połowa książki jest dynamiczniejsza i bardziej wciągająca do tego stopnia, że nie zauważyłam, że już jest dość późna godzina 🙈

Mam wrażenie autor zagubił się w wątkach i wykorzystuje wszelkie Deus ex machiny żeby poskładać tą historię w całość i zakończyć. Dalej jest to fajna zabawa nie jakaś super książka ale fajna rozrywka więc już przesłuchań te ostatnie 2h

Dobra o ile początek był fajny to teraz jest dziwnie już nic nie rozumiem dziwaczny ten system magi i jeszcze syreny

wiem już jaki jest mój problem. ta książka daje mi vibe jakby była zbiorem opowiadań, ta główna oś fabularna jest za słaba

dobrze mi się to czyta, narkotyk jak z diuny, a do tego piraci, ALEEE nie wiem jaki jest główny cel

stabilnie

Historia z syreną - dość żenująca znając pełniejszy kontekst. Motyw użycia seksu w magii - można zrobić wszystko, ale nie wszystko powinno się robić. Wątki romantyczne nie są szybkie - one mają prędkość światła. W ogóle wszystkie relacje śmigają jak głupie. Warsztat w skali mikro porządny, ale w skali makro - relacje właśnie, świat czy struktura fabuły - ma spore pęknięcia.

Jest... lepiej niż się spodziewałem, przynajmniej na razie. Obniżone oczekiwania niejako procentują, ale nie znaczy to, że zaraz porwę się jak Reynevan co chwilę. Nie jest źle.

Postacie kobiece jak na razie zawodzą. Anachroniczne określenia narratora (wampy, księgowe). Nadal nie jest złe, ale pojawiają się wątpliwości.

Trochę leniwe zawiązanie akcji, ale widać, że to ma być przede wszystkim przygodówka. Warsztatowo nie widzę większych problemów (na razie!), więc jest git. Irytują mnie bohaterowie, zwłaszcza jeden, i to jest ta kwestia "leniwego" zawiązania (motywacje i działania), ale na razie przymykam oko. Tytułowe sunu pojawia się na chwilę i jest - wydaje się - ważnym motorem działań, ale czy to będzie więcej niż MacGuffin?

czuję się jakbym czytała o zatoce Rolfe’a i jego ekipie z 5 tomu szklanego tronu and i love it