Status Updates From Հացի փորձություն. Ընտրանի

Վերջապես հասա "Հացի փորձության"-ը:

ԱՇՈՒՆ. ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԲԱԿ-ը շատ լավն էր. կարդալուց հետո էլ դեռ ժպտում եմ:)))

«Էս դարի մարդ չի»,— որակել են Նհոյին գյուղում, և դա, իհարկե, բարձր որականիշ չի համարվում։ Այ, եթե որակեին սատանից յոթ օր շուտ ծնված, դա արդեն ուրիշ բան, թե չէ՝ էս դարի մարդ չի... Ո՞ւմ է պետք։ Ավելի լավ էր յոթ ծովի մերան կամ, թեկուզ, մոր ծիծ կտրող լիներ...

Անկեղծություն կա գրվածքներում, կարևորը երևի դա ա, որ անմիջապես զգացվում ու փոխանցվում ա ընթերցողին:

անարդարության ու անզորության զգացումից կատաղությունը գրքից ուղղակից ժայթքում է

վիպակը իրոք լավն է, ահավոր սիմվոլիկ, րլիվ սիմվոլներ են, Սարգսյանը (տարօրինակ է, չգիտես էլ Վազգեն գրես թե Սարգսյան) լավ է պատմում, ահավոր լավ է մատմում, էնքան բառերը չեն, ինչքան սիմվոլները, ով որտեղ ինչ ասաց ու նկարագրությունը։ Եթե խորիսմաստ նախադասություններ եք փնտրում, չէ, ավելի մեծ կտոր է տեքստը հեղինակի մոտ։

Հացի փորձությունը - լավն է

երրորդ պտմվածքն էլ գնաց. երևի իր ժանրը չէ. չնայած սիրտդ թրթռալով ես սպասում, թե հետո ինչ է լինելու, հետո ինչ է լինելու

Երրորդ պատմվածքը. հասունացնելն ու նկարագրությունները ստացվում են, վերջաբանները՝ չէ։

Առաջին պատմվածքը (Վերջը) գնաց. Սիրադեղյանն անգերազանցելի է։ Երկրորդն էլ գնաց (Ապտակ). կանգ առնելու պահը բաց է թողնում ու մի ավելորդ նախադասություն, էն էլ վերջում, ամբողջ համն ու հոտը ցրում է։