Status Updates From Nie uczono mnie szczęścia

Coraz bliżej końca 🥹

Trzymajcie mnie

Czuję się jakbym oglądała coś pokroju historyjek ai 🥲💔

Skończyłem… Nqjgorsza i najbardziej szkodliwa książka jaką przeczytałem w tym roku

Pierwszy plus tej książki; wątek obciążenia psychicznego uważam że jest przedstawiony dobrze a raczej poważnie, jednak nie w stosunku do Hal a do jej przyjaciółki

Plot twist jak w telenoweli z domieszką galerianek

Rodzice bohaterki stali się chyba jasnowidzami bo gdy ją bolał brzuch od razu wiedzieli że to wina narkotykow. Na dodatek tego dochodzi tutaj wątek przemocy domowej z której główna bohaterka nie ma świadomości, bo rodzice siłą zamykają ją w pokoju rozkazując jej wypełnić pojemnik moczem by pojechali na badania narkotykowe (nikogo to nie zdziwi, że to była wina używek)

Główna bohaterka to jest taka amerykańska Najka

Typiara nie chce iść na jogę bo rzekomo jest niereligijna, to jest takie żenujące że ja nawet nie wiem co powiedzieć

nietolerancja i rasizm w dodatku, no nieźle

Ta już wielce zszokowana i załamana figurą buddy w salonie, bo jaką to ona chrześcijanka nie jest

Czy naprawdę w każdej sytuacji potrzebna jest wspominka o Lanie del Rey????

LEDWO ZOSTALI PARA A TEN JUŻ O ZBLIŻENIU JAPIDI ZAŁAMIE SIĘ

Coś mi chyba umknęło, bo kiedy między nimi zrodziło się takie uczucie że zostali parą? Dosłownie znają się z dziesięć dni, a już są razem😭😭😭 oni nawet nie poznali się za dobrze

Nie spodziewałem się, że można na pół strony opisać burzliwą konwersacje bohaterek na temat tego, do której kabiny w łazience mają wejść

Typiara przez całą stronę kłóci się ze samą sobą czy wziąć w ręce zdjęcie chłopaka z jakąś typiara i zachowuje się tam jakby popełniała największe przestepstwo świata

Główna bohaterka tak rozmyślała o chłopaku, że w akcie tego musiała sobie pośpiewać Lane del Rey w kościele XDDD