Status Updates From Czasami cię pragnę

Nadal sądzę, że najgorszą częścią pisania książki są przypisy 🙆‍♀️ ale jak ładnie mi wyszło 🎀

„Teraz to musisz zlizać”... crazy foreshadowing

Gdy włącza się kolejna piosenka, Nicky wyłącza radio. Dopiero gdy Bailey to zauważa i się oburza, ten włącza je na nowo. To jest chyba jeden z głównych znaków, że Nicky (pomimo tego, że twierdzi inaczej) skupia się na tekście, bo w tym momencie boli go słuchanie tych słów:

„If I show you all my demons
And we dive into the deep end
Would we crash and burn like every time before?”

Przypomnienie, że Nick utożsamia się z Elphabą 👀 mogłabym napisać o tym cały esej

W tej scenie jedyne co gra i grało mi w głowie to „Maroon” Taylor Swift XD

Kolejna wybitna piosenka (którą znam z glee) – All out of love:

I'm all out of love, I'm so lost without you
I know you were right believing for so long
I'm all out of love, what am I without you?
I can't be too late to say that I was so wrong.

Jeden z wielu momentów w tej książce, w której piosenka przewiduje przyszłość.

Gdy Nick i Bailey tańczą, leci „Send me an angel” zespołu Scorpions. Nie wiem, na ile czytelnicy widzą sens w tytułach i tekstach piosenek, o których tu wspomniałam, ale uwielbiałam robić research i wybierać konkretne piosenki do danych scen. Ta na przykład jest tu ponieważ uwielbiam motyw, w którym jedna osoba okazuje się takim „stróżem” tej drugiej. Wierzę, że Bailey i Nick stali się dla siebie takimi aniołami.

Santer jest inspirowane prawdziwym polskim uniwersytetem 👀

Przy cytacie „Do boju, było, czy coś...” redaktorka lub korektorka napisały mi, że tak w zasadzie to bardziej pasowałoby do amerykańskiej uczelni, a nie do Santer w Manchesterze. O to jednak chodziło – Nick nie zna się na prawdziwych uczelniach. Zna życie studenckie tylko z filmów i seriali, które oglądali z Bailey (stąd jego późniejsza ekscytacja akademikiem)!

Paradise by the dashboard light 📢 czyli kolejna piosenka, którą znam z „glee”

Pojawia się tu dużo piosenek, część z nich to piosenki, które znam z serialu „glee”, jako że jest to jeden z moich ulubionych seriali. Tak właśnie wygląda tu sprawa z „Alone” zespołu Heart ✨

Seria ciekawostek i przemyśleń od autorki? Proszę bardzo:
Wzmianka o „The Truman Show” pojawiła się tu głównie dlatego, że inspirowałam się tym filmem, tworząc *pewne sceny* w swoim debiucie – 1.3.1.4. Śmierć nas nie rozłączy

boże Bailey jak można być tak irytującą bohaterką

nienawidzę głównej bohaterki tak mocno

fajnie się czyta, ale nienawidzę głównej bohaterki

Niiiiiick przestań być taki relatable
Najpierw ukrywanie wszystkiego za żartami a teraz mówi, że myślał, że jego życie skończy się wraz z końcem liceum
Stop it

Rozdział z perspektywy Nicka 😭 wiedziałam, że coś takiego w nim siedzi, ale czytanie tego i tak boli

PŁAKAŁ

Japierdole naprawdę tragiczne ma te przyjaciółki. wdym, że laska mówi im cały czas, żeby czegoś nie robiły i nie mówiły, a one to robią aaaaaaaaaaaa

Strasznie chujowe te koleżanki. Co to za podśmiechujki i durne zakłady z wyznawaniem miłości

ta książka na początku była naprawdę zabawna i rozluźniająca więc dlaczego od kilkunastu minut płaczę?

tutaj jest tak męcząco wiele wątków. wszystkie z nich są chaotyczne, niewiele faktycznie ciekawie prowadzonych. mam wrażenie że moznaby było skrócić je o połowę i wtedy odbiór byłby zdecydowanie przyjemniejszy

“No i Philip… Philip jest takim ideałem, co nie? Wtedy na urodzinach Caleba, ty się posikałeś, a on… a on nie.”

Girl, z takimi standardami to ja się nie dziwię że masz non stop nowego chłopa, który przy okazji źle cię traktuje 💔

dlaczego ta książka się nagle skupia tylko na seksie

serio? główny bohater w momencie w którym zaczynają się do siebie zbliżać mówi, że trzeba to ukrócić bo dziewczyna na pewno tego nie chce. czemu? dlatego że znają się od dzieciństwa i jeśli w liceum pomyślałaby o związku, to zaczęłaby uciekać.
ALE TO BYŁO KIEDYŚ. WY JESTEŚCIE DOROSŁYMI LUDŹMI. MATKO. JEDYNA.

okej muszę zwrócić trochę honoru - zabieg ponownego streszczenia fabuły - tym razem z perspektywy Nicholasa, jest jak dla mnie świetnym zabiegiem. Możliwość poznania jego perspektywy w tak niecodzienny sposób jest całkiem ciekawa