Status Updates From پنج مصاحبه پاریس ریویو

[اکو می‌گه] رمان لذتبخش‌تر از آن است که در طول روز خوانده شود. بنابراین معمولا روز را به مقاله‌ها و کارهای دشوار اختصاص می‌دهم.

برنامهٔ مطالعاتی جالبیه!

- رمز داوینچی را خوانده‌ای؟
اکو: بله این گناه را هم مرتکب شده‌ام.
- آن رمان انگار نوزاد عجیب‌الخلقهٔ آونگ فوکو است.
اکو: نویسنده‌اش، دن براون، یکی از شخصیت‌های آونگ فوکو است! من او را ساخته‌ام. او هم در افسون شخصیت‌های من شریک است.

دروغ ویژگی مختص انسان‌ها ست.

[اکو می‌گه] همانطور که برخی از نارگیل خوششان می‌آید، من هم از قرون وسطی خوشم می‌آید.

[آچه‌به] آدم وقتی از داستان کسی خوشش نمی‌آید، داستان خودش را می‌نویسد.

[چینوا آچه‌به دربارهٔ ویلیام باتلر ییتس] مغزش کمی آشفته بود اما قلبش درست کار می‌کرد.

به ممت خیلی علاقه‌مند شدم. یه حال تارانتینویی داره شخصیتش که خیلی می‌پسندم (انگار که نقطهٔ مقابلمه و کاملم می‌کنه). دوست دارم بخونم کاراشو به زودی.

[ممت] درام با شرایط سروکار دارد، تراژدی با انتخاب شخصی.

[ممت می‌گه] تئاتر ارگانیک شامل گروهی هنرپیشه بود که خودشان کارگردانی، نویسندگی و طراحی صحنه را نیز بر عهده داشتند. همه، همه‌کار می‌کردند.

مصاحبه‌گر: اگر به تئاتر راه پیدا نمی‌کردی چه‌کاره می‌شدی؟
ممت: احتمالش زیاد بود خلافکار شوم. به عقیده من این کار یکی از آن شغل‌هایی است که آدم‌های بیگانه را درون خودش جا می‌دهد.

[ممت به نقل از همینگوی] برای نوشتن بهترین داستانت باید همهٔ خط‌های خوب را بیرون بکشی.

[ممت می‌گه] تمام استفهام‌های انکاری درواقع اتهام هستند.

بونوئل به فوئنتس گفته: امیدوارم تکنولوژی تا جایی پیشرفت کند که در آینده فیلم‌ها به شکل قرص‌هایی درآیند که آدم‌ها می‌خورند،بعد در جای تاریکی می‌نشینند و فیلمی که می‌خواهند از دریچهٔ چشمشان منعکس می‌شود روی دیوار سفید روبرویشان.

فوئنتس رمانش رو برای یکی از کسایی که تروتسکی رو ترور کرده بودن خونده بود. این ریدم تو روحت مرد.

[فوئنتس:] من کاملا با ویرجینیا وولف موافقم که می‌گفت وقتی آدم شروع به نوشتن می‌کند باید همهٔ روایات گذشته را روی استخوان‌هایش حس کند، همه‌شان را تا هومر.

[فوئنتس می‌گه] پروست تنها چیزی را می‌نوشت که تجربه‌اش کرده، اما با وجود این طوری آن را می‌نوشت که گویی چیزی دربارهٔ آن نمی‌داند_و این واقعا فوق‌العاده است.

عاشق توضیحات پیشا-مصاحبه‌ام.