Status Updates From ادگار آلن پو: داستان‌ها؛ دف...

او اما از جمع گریزان بود، و تنها به من دل بست، و مرا شاد ساخت.

پ. ن۱: قسمتمان کن.
پ. ن۲: نه ببین شادی رو باید در خودت جست و جو کنی.
پ. ن۳: من: خفه شو پدثگ٠

بیچارگی ابعاد گو‌نه‌گون دارد. نگون‌بختی دنیا، اشکال بسیار دارد. همچون رنگین کمانی که سراسر افق را در بر می‌گیرد، رنگ‌های رنج نیز به‌سان رنگ‌های آن قوس متنوع هستند، وهمانقدر جدا از هم، اما به نرمی درهم تنیده و یگانه.

پ.ن : یافتن زشتی در دل یکی از زیباترین مخلوقات خدا!!

از میهن و خانواده‌ام حرف زیادی برای گفتن ندارم. بدرفتاری و گذر زمان مرا از یکی رانده و با دیگری بیگانه کرده است.

اگر چه قد بون بون به زحمت به یک متر می‌رسید و سرش غیرعادی کوچک بود، باز هم نمی‌شد برجستگی شکم گردش را که شکوهمندانه به مرزهای تعالی و عظمت نزدیک می‌شد، نادیده گرفت.

پ.ن: تا به حال همچین تعریف پرطمطراق و باشکوهی از شکم نخونده بودم، دمت گرم عمو ادگار که روزمو ساختی :))

داستان چهارم کتاب، نفس گمشده، شخصیت اصلی مدااااام منو یاد آقوی همساده انداخت :)) یه جا میگه : مرا به بیرون پرتاب کردند، و البته حادثه چندانی برایم اتفاقی نیفتاد به جز شکستن هر دو دستم زیر چرخ عقب وسیله نقلیه. افزون بر این.... باید بگویم بزگترین چمدانم را به بیرون از کالسکه پرتاب کرد که متاسفانه با فرود آمدنش، جمجمه ام به شکلی جالب و خارق العاده شکست.

همین بهانه ای شد برم چندتا از کلیپای آقوی همساده رو نگاه کنم :))

اما تاکید می‌کنم ریشه بسیاری از ناباوری‌های ما در عجز ما در تنها بودن نهفته است.