Saman

“نیروی جادویی ایمان هرگز غافلگیرانه و به صورت آنی و یکباره عمل نمی کرد.”
― Joris-Karl Huysmans, Against Nature

“من توی خیال‌های خودم سیر می‌کردم… نورا با همه زیبایی‌اش… از بیقراری سرم را به متکا می‌کوبیدم… اما باز به خودم می‌گفتم که ترجیح می‌دادم با رختخوابم کلنجار بروم، همه ملافه‌ها را بجوم و بخورم تا این‌که گرفتار نورا یا هر زن دیگری بشوم! من دیگر فهمیده بودم، بله قربان، فهیمده بودم که هوس زن مایه معطلی است! فهمیده بودم تمناشان آدم را اسیر می‌کند! از راه بدر می‌برد! ورطه… گودال، همین!… برای همین می‌افتادم به جان خودم، خودم را سرکوب می‌کردم… تنهایی از همه بهتر بود… بله… احساسات بازی و حرف‌های قشنگ قشنگ را بریز دور!… آه! اعتراف و دوستت دارم!… آه! عاشقت‌ام! وای! آن هم به کسی که پدرت را درمی‌آرد… آخ! اوخ! نه، من که نیستم! همین‌طوری خوشم، راحت! تنهایی، بی‌دردسر!… این را من از بچگی فهمیده بودم! احساسات بی‌احساسات! ولِلِش!… بزن به چاک!… خودت را بچسب و بقیه‌ش را بی‌خیال! خلاص! (کتاب مرگ قسطی اثر سلین – صفحه ۲۹۵)”
― لویی فردینان سلین

“بیشتر مردم گمان می کنند یک الهام بخش، مخلوقی با زیبایی و وقار و ظرافت کامل است، شبیه مخلوقات اسطوره ای یونان، آنها اشتباه می کنند. در حقیقت، باید کمبود قابل ملاحظه ای از کمال در یک الهام بخش وجود داشته باشد؛ یک روزنه ی باز بین چیزی که هست و چیزی که ممکن است باشد. الهام بخش ایدئال، زنی است که نقایص کوچک و تناقضاتش تو را به پر کردن فاصله های خالی شخصیتش بکشانند. او برانگیزاننده ی خلاقیت توست، یک فرصت بی نظیر منتظر شکل گیری است.”
― Kathleen Tessaro, The Perfume Collector

“وقتی زمان زیادی یک جا می مانی، فراموش می کنی دنیا چقدر وسیع است. هیچ درکی از اندازه ی واقعی نصف النهارها و مدارها پیدا نمی کنی، همان طور که سخت است درکی از وسعت درون هر انسانی داشته باشی. ولی وقتی وسعت را درک کنی، وقتی چیزی گستردگی انسان را به چشمت آشکار کند، امید سر بر می آورد، چه تو بخواهی چه نخواهی، و سرسختانه به تو می چسبد و رهایت نمی کند مثل خزه که صخره را رها نمی کند.”
― Matt Haig, The Midnight Library