Saman

“من توی خیال‌های خودم سیر می‌کردم… نورا با همه زیبایی‌اش… از بیقراری سرم را به متکا می‌کوبیدم… اما باز به خودم می‌گفتم که ترجیح می‌دادم با رختخوابم کلنجار بروم، همه ملافه‌ها را بجوم و بخورم تا این‌که گرفتار نورا یا هر زن دیگری بشوم! من دیگر فهمیده بودم، بله قربان، فهیمده بودم که هوس زن مایه معطلی است! فهمیده بودم تمناشان آدم را اسیر می‌کند! از راه بدر می‌برد! ورطه… گودال، همین!… برای همین می‌افتادم به جان خودم، خودم را سرکوب می‌کردم… تنهایی از همه بهتر بود… بله… احساسات بازی و حرف‌های قشنگ قشنگ را بریز دور!… آه! اعتراف و دوستت دارم!… آه! عاشقت‌ام! وای! آن هم به کسی که پدرت را درمی‌آرد… آخ! اوخ! نه، من که نیستم! همین‌طوری خوشم، راحت! تنهایی، بی‌دردسر!… این را من از بچگی فهمیده بودم! احساسات بی‌احساسات! ولِلِش!… بزن به چاک!… خودت را بچسب و بقیه‌ش را بی‌خیال! خلاص! (کتاب مرگ قسطی اثر سلین – صفحه ۲۹۵)”
― لویی فردینان سلین

“وقتی زمان زیادی یک جا می مانی، فراموش می کنی دنیا چقدر وسیع است. هیچ درکی از اندازه ی واقعی نصف النهارها و مدارها پیدا نمی کنی، همان طور که سخت است درکی از وسعت درون هر انسانی داشته باشی. ولی وقتی وسعت را درک کنی، وقتی چیزی گستردگی انسان را به چشمت آشکار کند، امید سر بر می آورد، چه تو بخواهی چه نخواهی، و سرسختانه به تو می چسبد و رهایت نمی کند مثل خزه که صخره را رها نمی کند.”
― Matt Haig, The Midnight Library

“رفتار آدم‌ها و انتخاب‌های آنان درست شبیه قمار است. اینکه زندگی در کل شبیه قمار است و شما هرگز نمی‌دانید چه چیزی در انتظارتان است. از بین گزینه‌های مختلف یکی را انتخاب می‌کنیم چون احساس می‌کنیم درست است و به موفقیت می‌انجامد.”
― Fyodor Dostoevsky, The Gambler

“يقينم فقط زماني زايل ميشود كه با محنت انسانهاي ديگر روبرو ميشوم ،محنت كساني كه نه اهميتي در زندگي ام دارند نه ايشان را ميشناسم ،في المثل كسانيكه در كهن ترين اعصار باستاني ميزيسته اند ،تماس با محنت اينان چنان درد ناخوشايندي به من ميدهد و چنان روحم را ميشكافد كه تا مدتي تقريبا نميتوانم به خداوند عشق بورزم و بسي نميماند كه بگويم تحقيقا نميتوانم ،به نحوي كه دچار اضطراب ميشوم.”
― سيمون وي