Saman

“حالا چه هستم؟ يک صفر.

فردا چه می‌توانم باشم؟
فردا می‌توانم از ميان مردگان برخيزم
و زندگانی نوينی را آغاز کنم!

می‌توانم در خودم همان انسانی را بجويم
که تا کنون وجود داشته است...”
― Fyodor Dostoevsky, The Gambler

“این روزها، خبر کشته شدن این و آن، دیگر تکانمان نمی‌دهد. می‌شنویم و اگر از دوستانمان باشد چند ساعتی تو فکرش هشتیم، به مجلس ختمش می‌رویم و بعد، اگر شهر آرام باشد می‌رویم بهشت آباد که فاتحه‌ای بخوانیم.”
― احمد محمود, زمین سوخته

“گفتم:(( الیو، من عشق را تمسخر نمی کنم. چیزی که دست می اندازم دسته بندی احساساتی است. احمقانه، ایده ی ساده انگارانه ی عشق است که تبلیغ کنندگان، از جمله ما، برای فروش هر چیزی از سوپ تا صابون از آن استفاده می کنیم.”
― Kathleen Rooney, Lillian Boxfish Takes a Walk

“این ستون پنجمی‌ها این روزها بدجوری ضربه می‌زنند. همین چندروز قبل سر چهاراره سی‌متری-خمینی بمب گذاشتند. چهاراره سی‌متری-خمینی این روزها از همه‌جا شلوغ‌تر است. ساعت ده صبح بود که بمب منفجر شد. بمب را گذاشته بودند تو جاآشغالی کنار خیابان. طاقنما پایین آمد. ده، دوازده‌نفری از دستفروش‌ها و مشتری‌ها شهید شدند. زخمی‌ها از سی، چهل نفر بیشتر بودند. شکم منصور پاره شده بود. سر زنش، انگار که با کارد قصابی گردنش را بریده باشند، جدا شده بود. منصور، روزهای اول جنگ عروسی کرد. دوماهی می‌شود. گویا زنش حامله هم بود. چندوقت پیش که دیدمش گفت:
-اسم پسرم را می‌ذارم «آزاد»
بهش گفتم
-اما، شاید دختر بود
به چهره مهتابی رنگش خنده نشست و گفت:
-«آزاده»
طحال منصور پاره شده بود. روده‌هایش ریخته بود بیرون. با زنش رفته بود چهارراه سی‌متری-خمینی که برای هفته‌شان خرید کند.”
― احمد محمود, زمین سوخته