Status Updates From Kroeglopen

"Zij haat die kroegen, want ze ziet ze te scherp, omdat ze geen drank verdragen kan en de hele avond door moet op limonade, die de dorst lest, maar aan de geest niets doet."

"Want wat kan mij dat nou schelen, wat iemand doet of wat hij verdient? Ik heb jaren gekaart met mensen, waarvan ik alleen wist dat ze Piet of Jan heetten. Voor mij was dat genoeg."

"Jarenlang heb ik barkeeper willen worden, want je kunt gepast meedrinken en op ogenblikken van berouw denken: 't Is me vak. De klanten hebben het veel moeilijker. Die komen op eigen risico - een mistig soort alchemisten, die ten einde raad hun retortjes aan de mond zetten. Soms krijgen ze te veel, maar nooit eens genoeg."

"Hebt u dat nu ook? Dat er een ander bij u inwoont, een persoon aan wie u eigenlijk nog nooit is voorgesteld? Maar hij is er altijd. Soms zit hij weken zwijgend in mijn ziel Dickens te lezen, maar ineens, op een dag, wordt hij actief en begint zich overal hinderlijk mee te bemoeien."

"De boekhouder had het toen al lelijk op zijn heupen en stond uitvoerig te zwetsen bij de tapkast, waarachter de kastelein kritisch zwijgend de glazen spoelde. Hij hééft het niet op de boekhouder. Hij vindt hem veel te luid. Je mag je wel laten vollopen in zijn zaak, maar het moet zwijgend gebeuren en met een nog nét coherent 'goedenavond heren' eindigen - dat is een ongeschreven wet."

"Nu hoorde ik drinken eens karakteriseren als 'van een dak af springen, met het voornemen slechts één etage te vallen'."