Status Updates From Hunger und Seide: Essays (G...

"Um den Sozialismus mitzutragen, wurden zwei Dinge gefördert: das völlige Verblöden und das gekonnte Heucheln." S.48

Sie meint hier wohl eher den Kommunismus. Das war kein Sozialismus, sondern Kommunismus unter Ceaușescu.

Unausgesprochen, aber von Anfang an deutlich, stand das Glück des Volkes immer gegen das eigene, einzelne Glück. Wer das große Glück wollte, musste sich dafür »opfern«. Sich »opfern« war das Wort, das mit dem Glück einherging. Opfer und Glück, dieses Gruselpaar ging durch das Leben der Menschen immer in die »Zukunft«. Eine Gegenwart gab es nicht." S.48

Herta Müller ma obecnie miano mojej ulubionej pisarki wszech-czasów. Być może się to zmieni — jednakże nikt, nawet Rebecca Solnit, Susan Sontag, Anne Ernaux nie wydawały się ze mną tak myślami tożsame, w których mimo mowy o sprawach politycznych, humanitarnie podobno ‚najcięższych’ ona zabiera odwagę, wypuszcza ją wolno, bo pochodzi ona z niej wnętrza…

(Obkupię tę książkę bliskim…)

Mam wrażenie, że Herta Müller zdziera z nas skórę małymi płatami, raz za razem, bardzo szybko sprawiając, że obszar naruszony staje się bezwzględnie duży. Bezwzględnie palący.