Status Updates From Matilda

я обожнюю ошатну та розлогу прозу притаманну цій епосі але відсутність ком після підрядних частин речення мене тут онест ту ґод убіває....... я постійно шпортаюсь при читанні 😭

„Czy miłość moja była godna nagany? Jeśli tak, nie zdawałem sobie z tego sprawy; pragnąłem tylko tego, co posiadałem, a z Twoich spojrzeń, słów i najniewinniejszych pieszczot czerpałem rozkosz, jaką wyklucza uczucie rodzica do dziecka, jednak żaden niepokój, żadne pragnienie, żadna przypadkowa myśl nie budziły we mnie poczucia winy.” 🗡️🗡️🗡️

Co za obrzydliwy facet. Najpierw porzuca swoją córkę tuż po urodzeniu, więc zostaje ona pozbawiona obydwojga rodziców; potem wraca i mąci jej w głowie najpierw nieopisanymi falami miłości a następnie chłodu; a na koniec błaga ją o wybaczenie, mówiąc, że odkąd ją opuścił, nie mógł przestać o niej myśleć???? Fuj fuj fuj, straszny manipulant i narcyz

while he spoke so tremendous were the ideas which he conveyed that it appeared as if the human heart were far too bounded for their conception. His feelings seemed better fitted for a spirit whose habitation is the earthquake and the volcano than for one confined to a mortal body and human lineaments.

Death is so dreadful to the living; the chains of habit are so strong even when affection does not link them that the heart must be agonized when they break.

Life was then brilliant; I began to learn to hope and what brings a more bitter despair to the heart than hope destroyed? Is it not strange that grief should quickly follow so divine a happiness? I drank of an enchanted cup but gall was at the bottom of its long drawn sweetness.

He was, as it were, now awakened from his long, visionary sleep, and he felt some what like one of the seven sleepers, or like Nourjahad, in that sweet imitation of an eastern tale: Diana was gone; his friends were changed or dead, and now on his awakening I was all that he had to love on earth.

But my pleasures arose from the contemplation of nature alone, I had no companion: my warm affections finding no return from any other human heart were forced to run waste on inanimate objects.

I am in a strange state of mind. I am alone – quite alone – in the world – the blight of misfortune has passed over me and withered me; I know that I am about to die and I feel happy – joyous.

Chwilowo jest to większy horror niż „Desperacja” S.Kinga