Status Updates From Familiealbum

Boek 4: Volgend jaar in Berchem. Straf hoe hij een negental personages laat praten en je toch mee bent. En al van op de eerste pagina weet je dat je op een nieuwjaarsdag in Vlaanderen bent. En daar horen kaarten en herinneringen bij, natuurlijk.

Boek 3: De Gele Rivier is bevrozen. Pleysier haalt herinneringen aan tante Roza die missiezuster is geweest in China en India. Hij vertelt over de twee perioden dat ze in al die jaren nog in België geweest en hij citeert uit haar brieven, met commentaar van het thuisfront erop. Vooral de vele dialogen maken dit boekje levendig.

Boek 2: De kast. Een telefoongesprek tussen de in en zus Greet die al zoveel kan tateren als haar moeder. Opnieuw de kleinheid en alledaagsheid van de verhalen, maar dit tweede boek opent ook een sociologische bril door de verschillen in onderwerpen.

Boek 1: wit is altijd schoon. Ofwel: de schoonheid van de onbenulligheid. De overleden moeder babbelt nog wat na tegen haar zoon, alsof ze nog niet kan zwijgen. Over de jarige overbuur en de coiffeuse. Over behangen, de beste begrafenisondernemer en de beste kleren voor op de begrafenis. Dat allemaal vertelt de overleden moeder. Onverwacht grappig.