Status Updates From The Theory and Analysis of ...

هربار دو درصد جلو می‌رم، از متون مرجعی مثل این کتاب نمی‌شه توقع دیگه‌ای داشت.

با پدید آوردن هر متن ادبی امری که به ویژه در مورد در درام نویسان صادق است، نویسنده در حال صدور بیانیه‌ای عمومی است. درست به همین علت نقش وی به عنوان پدید آورنده ادبیات حاصل تصمیم آزادانه او یا بروز نوعی هویت مستقل نیست، بلکه بیشتر ناشی از قواعد اجتماعی مفروضی است که برای این نقش عمومی خاص وجود دارد_ حال چه نویسنده از این‌ قواعد تبعیت کند و چه از آن‌ها تخطی نماید.

این کتاب یکی از جامع‌ترین کتاب‌هایی که درباب تفصیل درام نوشته شده، خواندنش برای کسانی که پیش زمینه‌ی کمی در این حوزه دارن خیلی سخت و برای دانشجوهایی که تازه شروع کردن زمان‌بره‌. پس اگر کسی میخواد این کتاب براش مفید باشه باید زمان زیادی رو پای خوندنش بذاره و سرسری ردش نکنه. به نظرم خوندنش برای تمام دانشجوهای این حوزه ملزوم و ضروریه‌.

هرگونه کنش(در معنای وسیع کلمه) در حضور دیگران نیز ارتباط به شمار می‌آید.

بخش جذاب نقشواره و پیکربندی

تازه دارم می‌فهمم چرا انقدر در انتظار گودو رو دوست دارم و ابسورد دقیقا در بازیای زبانی چطور اجرایی می‌شه.

ارزش اطلاعاتی یک رویداد با افزایش احتمال وقوع آن کاهش می‌یابد.

در مقوله‌ی تعلیق

زندگی تضمین‌کننده‌ی هیچ گره‌گشایی‌ای نیست؛ اگر هم گره‌گشایی صورت گیرد، به چه اطمینانی می‌توانیم آن را باور کنیم؟

الان فهمیدم چرا یه سری از نمایش‌نامه‌ها رو درک نمی‌کنم چون نگاهی که من دارم متعلق به ساختار رواییه و از اون منظر ارتباط می‌گیرم با ادبیات نمایشی که این یه جاهایی کاملا غلطه. این کتاب داره دقیقا بهم می‌گه کجاها بین این دو اشتراک وجود داره و کجاها نداره و کجاها اصلا هیچ ربطی به هم ندارن. توی درک اشتراکاتشون تقریبا موفق بوده‌م اما توی باقی اشتباه رفته بودم چون چرایی یه سری تکنیکا رو از دید نمایشی نمی‌دونستم.