Status Updates From Telemach w dżinsach

Czytam losową książkę z PRL-u, którą ostatnio czytałam jak miałam dziesięć lat, bo robię przegląd półek, ale jak mnie ktoś spyta, to powiem, że obiecujący gejowy romans o bohaterze, który szuka swojego miejsca w świecie, ma daddy-issues i ostatecznie pomaga mu się z tym uporać jego potencjalny love interest.

Dlaczego stare książki zawsze są najpiękniej gay-coded (Nie rozmawiamy o Szekspirze, on jest ponadczasowy)

"Przypomniałem sobie, jak na pożegnanie powiedział: „Podobasz mi się. Przypominasz mi Cesia, mojego młodszego brata...". I ten dziwny, nieco smutny ton, jakim to mówil. Wszystko w nim było dziwne, niedopowiedziane, a jednak miał jakiś przemożny wpływ na mnie i gdyby tylko skinął, zostałbym przy nim bez zastanowienia."


Okej, pomyliłam się, ich płomienny romans się właśnie rozpoczął

Kladź się, bracie. Dam ci jeszcze drugi koc. I niech ci się przyśni, że Telemach doczekał się Odyseusza, czy jak on się tam mienil.

Spostrzegłem, że nie było drugiego materaca.

- A pan na czym będzie spał?

O mnie się nie martw. Jestem przyzwyczajony i mam tak twardy sen, że mogę spać z kamieniem pod głową. No, lulaj, bracie, lulaj.

Gdybym czytała teraz romantasy ich płomienny romans właśnie by się rozpoczął