Status Updates From Χωρίς τη μητέρα μου

Co prawda to moja babcia, nie mama, jest z pokolenia Gwen, ale czytanie tej książki to ćwiczenie z braku komfortu

Nwm czy to kwestia współczesnej literatury, ale niesamowicie doceniam, że Oates nie komentuje pewnych zjawisk, nie kontekstualizuje ich, tylko opisuje, a i tak walą po oczach.

Tak naprawdę zaczęłam tę książkę od nowa bo jakoś tak glupio urwałam, i mój Boże, Oates jest jednak pisarką wybitną.

no sé cómo tomarme esta novela hasta ahora

Every single character is disgustingly cruel to the mother character. This is a misery.