Status Updates From Dik. Lelijk. Wijf.

Na het dankwoord staat er een quote: 'And now that you don't have to be perfect, you can be good.'
Dit was prachtig om het boek af te sluiten.

Ze kijkt vaak naar foto's van zichzelf als ze nog een kind was. Ze voelde zich daar slank en niemand keek toen naar je lichaam. Dit gevoel wilt ze terug. Hierover praat ze op pagina 175. Dit was een pakkend stuk van het boek.

Ze praat vaak over haar vriendinnen. Op pagina 117 praat ze over hoe ze zich vergelijkt met haar vriendinnen en dat ze zichzelf de lelijke sidechick vond terwijl al haar vriendinnen heel mooiw waren.

Terwijl zij (het hoofdpersonage) denkt dat ze (de vrienden van haar vriend) over haar aan het praten zijn, zijn ze eigenlijk over haar lichaam aan het praten. Ze zeggen dat ze lelijk en dik is. Dit moment in het boek vond ik wel heftig.

'Ik ben gestopt met mezelf te vergelijken met andere vrouwen. Hun schoonheid is niet mijn lelijkheid. Hun uiterlijk is geen bedreiging voor mij. Dit is een hele grote wereld en er is ruimte voor iedereen om te bestaan.'

Tegen het einde van dit hoofdstuk ben ik beginnen beseffen hoe zwaar ze het zichzelf maakte vroeger, ze is mooi zoals ze is en ze zou zich met niemand moeten vergelijken.

Ongeveer rond deze pagina veranderde haar perspectief over haarzelf en over andere vrouwen. Ze begon te beseffen dan elkaar vergelijken je zelfverzekerheid aleen maar naar benede haalt. Ze is andere vrouwen niet meer als mooier beginnen zien maar als allemaal even mooi.

Een paar pagina's verder begint ze te spreken over hoe ze zich voelde tijdens haar jeugdjaren. Dit vond ik zelf ook interessant om te lezen want zo kun je zien hoe ze met zichzelf worstelde op 16 jarige leeftijd, de leeftijd die ik nu ook heb.

Over het algemeen vond ik dit boek goed. Ik denk dat veel jonge meisjes en jongens hier heel wat uit kunnen leren en misschien ervaringen kunnen delen. De schrijfster deelt haar ervaringen met body positivity en hoe ze met zichzelf in de knoop lag. Hierdoor hebben jongeren met zulke gevoelens niet het gevoel dat ze alleen zijn.

Ik vind het mooi dat ze op pagina 190 uitlegt wat voor haar body positivity is en ik ga ook akkoord met haar idee ervan.

ik vond het zeer choquerend om te lezen dat ze zich zelf sneed om dat ze zo met zichzelf in de knoop lag

Op p 108 vond ik een hele mooie qoute die ik denk voor veel mensen geld
"ik wou dat ik weer jong was en boos was op de hele wereld, in plaats van ouder en alleen maar boos op mezelf"

Ik zit nog steeds ergens in het begin van mijn het hoofdstuk, maar ik ben iets tegengekomen waar ik mezelf in herken. Op pag. 117 komt deze zin aan bod: ''Vriendschap tussen meisjes kan heel moeilijk zijn.'' Zelf kan ik wel bevestigen dat dit waar is. Niet perse op vlak van elkaars lichaam vergelijken maar op zoveel meer vlakken. Ik zie dit persoonlijk niet als iets negatiefs want ik kijk erdoor naar ze op.

Ik heb het deel 'Vrouwen die vrouwen haten' gelezen. Toen ik begon met mijn deel ondervond ik al snel dat het ging over jezelf vergelijken met andere vrouwen. Ik vond het vooral interessant om te lezen hoe ze voor haar tienerjaren omging met haar onzekerheden en haar drang om zichzelf veel te hard te vergelijken met 'magere vrouwen'.