Status Updates From La ciudad y la casa

در پیانورا می‌مانم، چیزی در اتاق کوچکم می‌خورم. به رختخواب می‌روم و کتاب می‌خوانم. در این دوره عاشق تنهایی هستم. تنهایی به درد همه نمی‌خورد. به درد تو هم نمی‌خورد زیرا به چیزهایی فکر می‌کنی که نه در آسمان هست، نه در زمین. من برعکس، تنهایی، هم به دردم می‌خورد و هم دوستش دارم

یعنی چه که دیگر بیست و پنج ساله است؟ آدم در سن بیست و پنج سالگی هم می‌تواند از دوری پدر و مادرش رنج ببرد. حتی کسی هم که میل دارد از آنها دور باشد وقتی که پدر و مادر در پشت سرش بدوند قلباً خوشحال می‌شود.

"Em diu que aquestes barbaritats no les he de dir ni les he de pensar. Potser aconseguiria no dir-les, però ¿com m'ho faig per no pensar-les? ¿Què es pot fer contra els pensaments?
¿Qui els controla? Et recorren tot el cos, amunt i avall, com els cucs, o com una infecció."