Status Updates From Doğu'nun Limanları

Elele mi gidecekler yoksa her biri kendi yoluna mı? Beklemeye niyet ediyorum, o kadar merak ediyorum ki... ama hayır, bu kadarı yeter, uzaklaşmam gerek. .
Yoldan geçenler var, durmuş onlara bakıyorlar, meraklı, duygulanmış... ama ben onlara aynı biçimde bakamam. Ben yoldan geçen biri değilim ki...

Birdenbire, yoğun ama pek hak edilmemiş bir coşkunun ortalık yerinde duyulan kaygıyı duyuyorum. Köşe başında, kıskanç bir rakip gibi felaketin pusu kurduğu kaygısını duymak!

Gelecekten çok, geçmişe mi bakıyordu? Bunu söylemek kolay değil. Alt tarafı gelecek, özlemlerimizden kuruludur, başka neden olacak?

Matem günleri geçtikten sonra bile, koridorlarda aynı bakış, aynı soluklanmayla dolaşıp durdu. O zaman bir şeyi kabul etmek zorunda kaldılar. Artık en sevilen, şımartılan, onca neşeli, onca hoş kız, sevdiği birinin kaybına ağlamıyordu, düpedüz aklını yitirmişti. Belki de ilelebet.

Bizi savaş birleştirmiş olsa da, onunla barış içinde yaşamak istiyordum.


Hayat, insana bıkkınlık verecek kadar uzun değildir.

hem zaten geleceği kuran, geçmişe dönük özlemlerimiz değil de nedir?