Status Updates From منجنیق

گفتی بیا و سر بکش از استکان من
لاجرعه سرکشیدم و گس شد زبان من
گفتم بیا و دست بکش از دهان من
این زهرمار عرضه ندارد شکر شود

گفتی بیا و سر بکش از استکان من
لاجرعه سرکشیدم و گس شد زبان من
گفتم بیا و دست بکش از دهان من
این زهرمار عرضه ندارد شکر شود

لطف کن بعد از این برون‌ریزی
بخورانم خوراکی از تیزی
غیر چاقو چه سیر خواهد کرد
شکمی را که از خودش سیر است؟

ازونجایی که این کتاب جور دیگه ای در قلبم نشسته دلم میخواد تک تک مصراع هاش رو باهاتون به اشتراک بذارم اما متاسفانه نمیشه و بسنده میکنم به این قسمت از شعر ( ده )که میگه:

دخترانی که سرمه‌ای بودند
پشت روپوش‌های خود مردند
رنگ هایی که شکل هم هستند
سرنوشتی شبیه هم دارند

امان از معجزه قلم آقای صفا ، امان...

شنیده ام که شعر باید به جان بنشیند ؛ به راستی که به جان می‌نشیند...
ازونجایی که حسین صفا ترانه سرای بسیاری از کارهای محسن چاوشی هست ، باید بگم که تا اینجا تمام این کتاب با صدای خود محسن توی سرم داره خونده میشه و این چقدر زیباست...
و در بخشی از اولین شعر این کتاب میگه:
نبخش مرتکبانت را
تو حکم واجب الاجرایی
و عشق جوخه اعدام است...

الحق که صفا، منزوی زمانه ی ماست.

خود را به منجنیق بلا بستیم
تا پرت کرده باشمت از دستم
فندک زدی و به دوزخ نمرودم
آتش مرا گرفت و گلستان کرد

من چارپای مختصری بودم
تاریخ در مسیر تکامل بود
از من زبان مختصری رویید
نامت مرا به نام تو انسان کرد