Status Updates From گُل بر گُسترهٔ ماه

گیسوی شکفته، بادها را می‌ماند
پاهای برهنه، بالها را می‌ماند
زانوی برآمده،
شب، هاله‌ی ماهتاب را می‌ماند

به ریشه‌های تنم من رجوع خواهم کرد
.
.
.
رجوع خواهم کرد
به قلب آتش و شعله، به آفتاب تمام
به سوختن
-نه ایستادن و درحاشیه
میان سایه لمیدن-

دعا کنیم که عاشق تباه خواهد شد.

کنارِ من که می‌آید
تمام ساعت را می‌ترسم
چرا نترسم آخر؟ چرا نترسم؟
چراغِ سرخ تخیل، کنار خرمنِ پنه‌ست
که گر بگیرد در من، تمام گردم من؛
و آفتاب تموز است در نهایت اوج
که گر بگیرد در برف، برف‌های تمیز
که گر بگیرد در من، تمام آب شوم؛
و کهکشان غریبی است
به‌دورِ خلوتِ هذیانیِ شبانه‌ی من
که گر بگیرد در من، تمام کاه شوم

گرفتمش که نیفتند
به جای افتادن
پرید
پرنده پر زد و با پر زدن، تمامت خود را پراند در پرواز
گرفتمش که نیفتد
که بال‌هاش را
گرفتمش که نیفتد
به‌جای افتادن
پرید و پر زد و پرواز کی بی‌پروا
پرنده پر زد و با پر زدن، تمامت خود را نثار کرد به پرواز