Status Updates From فعل: شطحیاتی در دستور

بیا به خورشید خیره شویم
مرا از ضمیر تهی کن
بیا یک فعل صرف‌نشده باشیم...
بیا همدیگر را صرف کنیم!

من این کتاب رو از نشر چشمه کرج گرفتم در سفر اولم به ایران، خیلی کتاب جالبی بود و همش بین زمانهای مختلف در حال جابه‌جایی بود و از مکالمات و نوع تفاوت صحبتشون باید متوجه می‌شدی و خیلی قشنگ بود

📚آرش: درباره‌ی چی هست این افسانه؟
فرهاد: درباره‌ی لحظه‌ای که آدم باید تصمیم بگیره کاری رو انجام بده، و اون لحظه به‌اندازه‌ی همه‌ی زندگیش و به بهای همه‌ی زندگیش کش می‌آد.📚

📚مرا از ضمیر تهی کن. بیا یک فعل صرف‌نشده باشیم. بیا هم‌دیگر را صرف کنیم.📚

📚فکر کردی این‌ها می‌ره تو هوا گم می‌شه؟📚
نه من اون‌قدریم احمق نیستم که فکر کنم این‌ها می‌رن و تو هوا گم می‌شن. امیدوار شاید، ولی احمق نه.
من اما فاعلی بودم که دست‌کم گرفتم تاثیر فعل‌هام رو.

" بیا به خورشید خیره شویم. مرا از ضمیر تهی کن. بیا یک فعل صرف‌نشده باشیم..."

« نفس اینکه جهان از اینکه هست دورتر نمیره، و زبان امکان گشایش تمام وجود ما رو نداره، و زمان در دایره‌ای به پیس و پیش میره و ما هربار به خودمون می‌رسیم،به همون جایی که بودیم. این از هر ناکامی‌‌ای عمیق تره. »