Status Updates From ادب حضور 1 اسرار ماه رجب

فَمَنْ دَعَانِي فِي هَذَا الشَّهْرِ أَجَبْتُهُ: هر کس در این ماه مرا بخواند جوابش را می‌دهم.
وَ مَنْ سَأَلَنِي أَعْطَيتُهُ: هر کس در این ماه از من چیزی، بخواهد به او می‌دهم؛ حتی اگر خود من را بخواهد به او می‌دهم؛ چرا که در
ادامه می‌فرماید:
وَ مَنِ اسْتَهْدَانِى هَدَيتُهُ: هر کس از من هدایت خاص را بخواهد هدایتش می‌کنم.

از مجموعهٔ بیانات بزرگان و نیز از دعاهای ماه رجب و شعبان برمی‌آید که اصولاً این سه ماه (رجب شعبان و رمضان) در طول سال فرصتی ویژه هستند تا طی آن، انسان خود را برای ورود به مراتب عالی توحید و مقام ولایت آماده کند. گویی ماه رجب سرآغاز ورود به صراط مستقیم توحید است. در کلام رسول خدا (ص) آمده: من شهر علم هستم و علی (ع) باب آن است؛ پس هر کس خواهان علم است باید از باب آن وارد شود.

نکته ظریف دیگری که مرحوم سید بن طاووس در کتاب «اقبال‌الاعمال» پیرامون حرمت ماه رجب ذکر می‌کند آن است که اگر ماه رجب از ماه‌های حرام است، یعنی قُرق‌گاه الهی است و بندگان در این ماه در حریم امن پادشاهی مقتدر قرار دارند که اجازه نمی‌دهد شیاطین و دشمنان بر آنان یورش ببرند. بنابراین بر ما لازم است که بکوشیم از این حرم امن الهی حداکثر بهره را در کسب کمال ببریم.

پیامبر اکرم (ص) فرمودند: غافل از اولین شب جمعه ماه رجب نشوید که ملائکه آن شب را «لیلة الرغائب» نامیدند.
این بیان پیامبر (ص) که ملائکه چنین نامی بر این شب نهادند از آن روست که آنها عالم بالا را می‌بینند و مشاهده می‌کنند که چگونه کرور کرور عطای کثیر و نعم و رحمت‍‌های خاص الهی در آن شب سرازیر است؛ لذا می‌گویند این شب، شب عطای کثیر است.

در نصوص روایی داریم که در میان مراقبات آنکه گویی ام المراقبات و مركز ثقل مسئله است، مراقبه بر زبان است؛ چنان که رسول خدا (ص) با رؤیت هلال این ماه‌ها می‌فرمودند:
«خداوندا، ماه رجب و شعبان را بر ما مبارک گردان و ما را به ماه رمضان برسان و بر روزه داری، شب خیزی، حفظ زبان و پوشیدن چشم یاری ده و بهرهٔ ما را از آن فقط گرسنگی و تشنگی قرار مده.»

پیامبر اکرم (ص):
خداوند در آسمان هفتم فرشته ای را منصوب فرموده که به او داعی (به معنای دعوت کننده) گویند. چون ماه رجب فرا رسد آن فرشته از آغاز شب تا صبح ندا سر می‌دهد «خوشا به حال ذاکران و یادآوران خدا، خوشا به حال مطیعان» و خداوند تعالی می‌فرماید: من همنشین کسی هستم که همنشین من است، من مطیع کسی هستم که مطیع من است، من بخشنده کسی هستم که تقاضای بخشش کند. این ماهْ ماه من و بندهْ بنده من و رحمت رحمت من است...

ماه شعبان حرم پیغمبر (ص) است، ماه رجب حرم امیرالمؤمنین (ع) است و ماه رمضان حرم پروردگار است. لذا هر کس در این حرم بی ادبی کند، جرمش دوچندان و عقابش بیشتر است. چنان که اگر کسی در این حرم ادب به خرج دهد مدارج تعالی را سریع تر طی می‌کند. بنابراین اصل اولی در ماه رجب که اول ماه های حرام در سال قمری است، حفظ حرمت حریم این ماه میباشد و چنان که جنگ با دیگران در این ماه حرام است جنگ با خداوند و ارتکاب گناه حرمت بیشتری دارد.

اگر کسی علمی را بخواند و محصول آن خضوع و خشوع در ظاهر و باطن نباشد، این علم حقیقی نیست؛ چرا که انما یخشى الله من عباده العلمآ.