Status Updates From اعترافات هولناک لاک‌پشت مرده

هر چند دقیقه یکبار این جمله از ذهنم رد میشه: وای، چه مزخرفی! چه مزخرفی!

حاجی توی سال ۱۴۰۴ هستیم.
هنوز نویسنده های مرد ایرانی زن ستیزی ازشون میباره.
تا الان کمتر از ۱۰٪ کتاب رو خوندم ولی مرد اصلی با پشت دست زده توی دهن همسرش، به برادرش که بابت فوت یکی داره گریه میکنه گفت مگه نگفتم مرد باش و تعریف میکنه که فلانی عاشق یک دختری میشه و وقتی طرف میگه نه قصد میکنه که بدزدتش.
این رو بخونم بعدش احتمالا بچسبم به کتاب ایرانی خوندن راجع به زن های افسرده ی ایرانی.

تنهایی از هر عذابی بزرگتره

عالیه
تا اینجا که عاشقش شدم و طنز زیبا و شیرینی که داره خیلی حالمو خوب کرده

خیلی چندشه این مرد. چندش و بی ادب.