Status Updates From اندر مزایای تنبلی

just reading this for school☺️

آنچه مردم واقعا دنبالش هستند اجناس یک بار مصرف است. او می‌گوید امروزه هرچیزی باید دورریختنی باشد_ ماشین، زن، بچه. یعنی اگر از آن خسته شدی و دلت را زد، آن را بیندازی بیرون، دوباره بروی خرید، و یک نویش را بخری.

در واقع آزادی انجام دادن کاری که دوست داریم تبدیل شده به اجبار انجام دادن کاری که دوست داریم.

و این خودش در مغایرت است با آرامش و استراحت. با عجله ماشین را راه انداختن و به سمت کلبه‌ی خارج شهر رفتن و فشردن فعالیت‌های تفریحی مختلف در استراحتی دو روزه هیچ مناسبتی با خوشی و تفریح ندارد.

تعطیلات آخر هفته برنامه‌ی زمانی سفت و سختی را بر اوقات فراغت ما تحمیل کرده‌اند که باعث می‌شود تمام مدت احساس کنیم که فوریتی در کار است (همین که تا چشم به هم بزنی دوشنبه می‌شود و باید برویم سرکار)

محیط متفاوت، جالب و لذت‌بخش؛ گپ و گفت و خنده؛ چند وعده غذای آبرومندی که مجبور نباشیم خودمان بپزیم؛ و اگر خدا بخواهد، به اتمام رساندن این خوشی بدون اینکه احساس کنیم تا گردن سرمان کلاه گذاشته‌اند یا با توهین و تحقیر برخورد کرده‌اند.

آنچه بیشتر ما با شادمانی در تعطیلات جستجو می‌کنیم، نه چیزی غریب و غیربومی است و نه مسلما مستلزم عملیات محیرالعقول ایندیانا جونز. ما دنبال وقت تنفسی در میانه‌ی زندکی معمول و روزمره‌ایم:

اگر یادت باشد چند سال پیش هم گفتم، اگر کار اینقدر خوب است، چرا باید بهمان پول بدهند تا انجامش دهیم؟

بیشتر ما سختی کار را به جان می‌خریم و با هر‌جان‌کندنی هست تحملش می‌کنیم چون چاره‌ی دیگری نداریم و باید پول درآوریم.

زندگی‌مان به آن تن در دهیم. کار از نظر بیشتر ما «وقت تلف شده» و «زمان مرده» است - کار وظیفه‌ای است که بر دوش ما گذاشته شده و هیچ لذتی در انجام دادن آن نیست.

بیشتر ما_ حالا می‌خواهد کارمند اداری باشیم یا کارگر یدی، شغل خوب و آبرومندی داشته باشیم با نه، حقوق بالایی بگیریم یا پولی بخورونمیر_ کار را تکلیف، مسئولیت و وظیفه‌ای شاق و اجباری می‌دانیم که مجبوریم برای تامین معاشمان یا حفظ سبک /

هدف اکثر ما از کار کردن یک چیز بیشتر نیست، رسیدن به مقامات عالی، پول نقد و اوقات فراغت بی‌اندازه. با این وضع می‌سازیم چون مجبوریم.

کابوس بیشتر ما کار است و رویای شیرین‌مان کار نکردن! خواب ا‌وقات فراغت نامحدود را می‌بینیم. دلمان در هوای یک زندگی عاطل، راحت، تنبلانه و البته با جیب پر از پول است! دنبال یک زندگی هستیم که در آن کارمان بازی و مشغولیت‌مان تفریح باشد.

هر روز به دوش بکشیم و به بالای کوه ببریم تا دوباره پایین بغلتد و روز بعد دوباره روز از نو روزی از نو.