Status Updates From عهد عتیق: کتاب‌‌های شریعت ی...

جنازهٔ تو خوراک جملهٔ پرندگان آسمان و تمامی حیوانات زمین خواهد بود، بی‌آنکه کس آنها را بترساند.
تثنیه ۲۸: ۲۳-۲۶

یهوه ترا برابر دشمنانت مغلوب خواهد ساخت: چون از یک راه بهر مقابله با آنان برون شوی، از هفت راه از برابرشان خواهی گریخت و بهر تمامی ممالک زمین مایهٔ وحشت خواهی شد.

آسمانهای بر فراز سرت مفرغین و زمین زیر پایت آهنین خواهد بود. یهوه باران سرزمینت را غبار و شن خواهد ساخت که از آسمان بر تو فروخواهد ریخت تا نابودت سازد.

در شهر نفرینی و در صحرا نفرینی خواهی بود. سبد و لاوکت نفرینی خواهد بود. ثمرهٔ احشایت و ثمرهٔ زمینت و زادگان گاوانت و زاد و ولد میشانت نفرینی خواهد بود. ورودهایت نفرینی و خروجهایت نفرینی خواهد بود.
ثنیه ۲۸: ۱۶-۱۹

یهوه برکت را فرمان خواهد داد که در انبارهایت و در کارهایت با تو باشد و در سرزمینی که یهوه خدایت بر تو دهد، ترا برکت خواهد داد.
تثنیه ۲۸: ۳-۸

ورودهایت مبارک و خروجهایت مبارک خواهد بود. یهوه دشمنانی را که علیه تو به پا خیزند، مغلوب تو خواهد ساخت: چون از یک راه بهر مقابله با تو برون شوند، از هفت راه برابرت خواهند گریخت.

در شهر‌ مبارک و در صحرا مبارک خواهی بود. ثمرهٔ احشایت و محصول زمینت و ثمرهٔ احشامت و زادگان گاوانت و زادوولد میشهایت مبارک خواهد بود. سبد و لاوکت مبارک خواهد بود.

طی این چهل سال، جامه‌ای که بر تن داشتی فرسوده نگشت و پایت آماس نکرد!
تثنیه ۸: ۲-۴

ترا خوار کرد و گرسنگی را بر تو چشاند و منّ را که تو و پدرانت نمی‌شناختید، بر تو داد که تناول کنی تا ترا بنماید که آدمی تنها نه به نان زنده است، بلکه آدمی به هر آنچه از دهان یهوه برون گردد زنده است.

به یاد آر تمامی راهی را که یهوه خدایت ترا واداشت که طی چهل سال در صحرا بپیمایی تا ترا خوار کند و بیازماید و کنه دلت را بشناسد: آیا فرمانهای او را نگه داشتی؟

آیا خدایی هست که آمده باشد تا ملتی را از میان ملتی دگر بهر خویش بجوید، با آزمونها و آیات و معجزات و نبردها و دست قدرتمند و بازوی افراشته و وحشتهای عظیم - هر آنچه یهوه خدایتان برابر دیدگانت از برای شما در مصر کرد؟
تثنیه ۴: ۳۳-۳۴

آیا قومی هست که آوای خدای زنده را که از میان آتش صحبت می‌کند، آن‌گونه که تو شنیدی، شنیده باشد و زنده مانده باشد؟

مگذار بدانجا کشیده شوی که برابر آنها به سجده درآیی و آنها را پرستش کنی.
تثنیه ۴: ۱۶-۱۹

صورت برخی از خزندگان که بر زمین می‌خزند، صورت برخی از ماهیان که در آبهای پایین‌تر‌ از زمین می‌زیند. چون دیدگان به سوی آسمان برآوری، چون خورشید و ماه و اختران و تمامی سپاه آسمان را ببینی،

خود را تباه مکنید و صورت تراشیده‌ای که نمایانگر چیزی باشد، از برای خویش مسازید: خواه صورت مرد باشد یا زن، صورت برخی از حیوانات زمین، صورت برخی از پرندگان که در هوا پرواز می‌کنند،

زیرا کدام ملت بزرگی است که خدایانشان به آنان نزدیک باشند، چندان که یهوه خدایمان هر بار که او را می‌خوانیم، به ما نزدیک است؟
تثنیه ۴: ۷

آیا به آنجا گذر نتوانم کرد و آن سرزمین خرّم در آن سوی رود اردن و آن کوه خرّم و لبنان را نتوانم دید؟»
تثنیه ۳: ۲۳-۲۵

آنگاه از یهوه عنایتی خواستم: «ای خداوند من یهوه، تو که آغاز به نمایاندن عظمت و دست قدرتمند خویش به بنده‌ات کردی، که... کدام خدا در آسمانها و بر زمین آنچنان که تو عمل می‌کنی و با همان قدرت، عمل می‌کند؟

‎سرزمینی را که در آن سکنی گزیده‌اید و من میان آن ساکن هستم، ناپاک مگردان. چرا که من، یهوه، میان بنی‌اسرائیل ساکن هستم.

سرزمینی را که در آن هستید نیالایید. سرزمین را خون می‌آلاید و از برای سرزمین، کفارهٔ خون ریخته شده جز خون کسی که خون ریخته نیست.

‎موسی آنها را برابر یهوه در خیمهٔ گواهی نهاد. فردای آن روز، چون موسی به خیمهٔ گواهی آمد، عصای هارون که بهر خاندان لاوی بود، شکوفه کرده بود؛ شکوفه‌ها باز شده بود و گلها شکفته گشته بود و بادامها‌ رسیده بود.

موسی با بنی‌اسرائیل صحبت کرد و جملهٔ روسای ایشان هر کدام عصایی تسلیم او کردند، دوازده عصا بهر مجموع خانواده‌های پطریارکهای‌ آنان؛ عصای هارون میان آنها بود.

من، یهوه، گفتم؛ با تمامی این جماعت تباه که علیه من گرد آمده‌اند، بدین سان رفتار کنم. در همین صحرا یک تن از ایشان بر جای نماند، در اینجا بمیرند.»

تا آنجا که جنازه‌هایتان در صحرا بپوسد، آن سرزمین را طی چهل روز شناسایی کردید. هر روز معادل یک سال باشد: چهل سال بار خطاهای خویش بر دوش کشید و بدانید وانهادن من یعنی چه.

اینها کسانی هستند که بدانجا درآورم و سرزمینی را که شما خوار داشتید، بشناسند. اما شما، جنازه‌هایتان در این صحرا بر زمین افتد، و‌ پسران شما چهل سال در این صحرا بیابانگرد باشند و بار خیانت شما را بر دوش کشند،

به این سرزمین درنیایید، همان سرزمینی که دست برآوردم و سوگند یاد کردم شما را ساکن آن سازم. لیک کالیب، پسر یفنّه و یوشع، پسر نون، و کودکان خردسال شما که گفتید چون غنیمت تسلیم شوند،

‎‌جنازه‌های شما در این صحرا بر زمین افتد، جملهٔ شما سرشماری‌شدگان، جملهٔ شما که از سن بیست سال به بالا شمرده شدید، شما که علیه من زمزمه کردید. سوگند می‌خورم که

این جماعت تباه که علیه من زمزمه می‌کنند، تا به کی باشند؟ شکایتهایی را که بنی‌اسرائیل علیه من زمزمه می‌کنند، بشنیدم. ایشان را بگوی: به حیاتم قسم-وحی یهوه- با شما بر حسب همان کلامهایی که در گوش من خواندید رفتار کنم.

‎ “ما را گوشت بده تا بخوریم”؟ به تنهایی تمام این قوم را بردن نتوانم: این بهر من زیاده سنگین است. اگر بر آنی تا بدین سان با من رفتار کنی، بمیرانم! آه! اگر در نظرت عنایت یافته‌ام، دیگر نگونبختی خویش نبینم!»