Status Updates From سیرالملوک: سیاست نامه

تو فصل چهل و چهار کتاب، یه حکایتی هست پشم‌افکن از نوشیروان و قباد و مزدک.
می‌خواستم خلاصه کنم، تو چنل بذارم ولی واقعاً حیفم میاد.
لطفاً لطفاً لطفاً برین اصلشو بخونین. من از ذوق خوندنش، الآن تو خیابونا متواری‌ام.

تا اینجا یه سری فصل‌های کوچیک کوچیکم داره که بدون حکایتن و کلاً تو یه صفحه، چندتا نصیحت می‌کنه که از این بین، نصیحت‌هاش دربارهٔ ندیم و مسئول انتظامات ( که بهش می‌گفتن مُفرَد ) و مشورت کردن با بزرگان، نکات جالبی داشت.
از خوبی این کتاب همین بس که ما دو نفری شروع کردیم و الآن که کتاب هنوز به نصفه نرسیده، شدیم پنج شیش نفر.

تو این فصل داره راجع به اهمیتِ داشتن جاسوس خوب و خبرچین، تو دم و دستگاه پادشاه می‌گه و ضمن این، دو تا حکایت مرتبط هم به ترتیب از عضدالدولهٔ دیلمی و سلطان محمود ذکر می‌کنه که یادآور اون داستان معروف قاضی و پادشاهه. خلاصهٔ هر دوتا داستانو تو چنل می‌ذارم.

اون قضیه رضا شاه و نونوا عه رو که میدونید، توی سیرالملوک عینش هست :)

سیرالملوک رو شروع کردیم میخونیم و من تا الان نمیدونستم تلفظش سِیَرُالملوک عه🫠

اینجا یه حکایتی اتفاق می‌افته که راجع به سلطان محموده. خلاصه‌شو می‌ذارم داخل کانال ولی چندتا جملهٔ نابشو می‌ذارم اینجا:

آنچه در مملکت می‌رود، یا پادشاه می‌داند یا نمی‌داند.
اگر می‌داند و منعی و تدارکی نمی‌کند، آن است که همچون ایشان ظالم است.
و اگر نمی‌داند، بس غافل است و کم‌دان.
و این هردو معنی، نه نیک است.

- این حرفم یه زن به محمود گفته:
ولایت چندان گیر که بدانی چه داری و به حق آن رسی و نگاه توانی داشت.

از دلنشین‌ترین کتاب‌های صوتی که تا حالا گوش دادم.
تنها ایرادی که می‌تونم به این خوانش بگیرم، اینه که از روی تصحیح معتبری خونده نشده. فقط همین. باقیش از عالی‌ام عالی‌تره.
تو فصل هفتم یه حکایتی از عدالت معتصم گفته می‌شه که خلاصه‌شو می‌ذارم داخل کانال.

وضعیت من در برابر متون کلاسیکمون دو حالت داره:
یک. یا با محتواش حال نمی‌کنم و فقط نثرشو ستایش می‌کنم.
دو. هم با محتواش حال می‌کنم و هم با نثرش عشق‌بازی می‌کنم.

بنده الآن با سیرالملوک دارم عشق‌بازی می‌کنم. امیدوارم این روندو تا ته حفظ کنه.

تو فصل چهارم اون حکایت زنجیر عدالت نوشیروان رو اورده‌ و اینکه چرا اصلاً همچین زنجیری لازم بوده.
خلاصهٔ داستانو به دلیل کمبود جا، می‌ذارم تو چنل.

آقا سه‌تا نکته:
یک. کتاب عالیه، بخونینش.
دو. یه لیستی دارم می‌نویسم از اصطلاحات زیبای این کتاب با معنیاشون که خیلی به دل من یکی حداقل می‌شینه، مثلاً:
مالِش به معنای گوشمالی دادن و جزا دادن
راه به چیزی بردن به معنای با چیزی آشنا شدن ( بیت )
زاهد ار راه به رندی نبرد، معذور است
عشق کاری‌ست که موقوف هدایت باشد
سه. اینجا و تاریخ حمدالله مستوفی تنها جاییه که نسل سلجوقیان رو به افراسیاب نسبت می‌دن. کنتور که نمیندازه.

از مقدمهٔ مفصل آقای عابدی فعلاً می‌گذرم و می‌رم سراغ متن اصلی. همزمان باهاش از نسخهٔ صوتی خانم محبوب تو فیدیبو استفاده می‌کنم، چون خیلی قشنگ می‌خونه.
یه همخوانی خفن دیگه با سارا