Status Updates From مرثیه برای پدرم

«روزها به کندی می‌گذرند
نور خسته همچون نوارِ زخم‌بندی روی چشم‌هایم می‌افتد
نیامدی چون زشت بودم؟
هرگز هیچ‌کس این همه اندوهگین بوده است؟
بریدن مچ‌ها بیهوده است، دست‌هایم فرو می‌ریزند
بعد از آن با چه امیدی زندگی کنم؟»

«سایه‌ات آنجا بود به تو خوش‌آمد بگوید
درهایی که رفتی توشان، سایه‌ات را مثل پالتو از تو گرفتند
و زمانِ بیرون‌آمدن آن را پس دادند.»