Status Updates From آنگاه ۱۲: لاله زار؛ هزار دا...

از پیچ که رد شدم، خیابان را کشته بودند
...
از اسب افتادیم، از اصل نیفتادیم
با این مردم غریبه که حتی یک لحظه نمی‌دانند
به روی چه پا گذاشتند
کجاست لاله‌زارِ ما، سرکار؟!

بهترین روزگار و بدترین ایام بود. دوران عقل و زمان جهل بود. روزگار اعتقاد و عصر بی باوری بود. موسم نور و ایام ظلمت بود. بهار امید بود و زمستان ناامیدی. همه چیز در پیش روی گسترده بود و چیزی در پیش روی نبود. همه به سوی بهشت میشتافتیم و همه در جهت عکس ره می سپردیم.

آلبر کامو در توصیف شهرهای قدیمی اروپا از تعبیر "تنهایی پر ازدحام" استفاده می‌کند. لاله‌زار هم، مالامال از تنهایی پر ازدحام است. تنهایی‌اش قابل رویت است و ازدحامش قابل تصور.