Status Updates From واژگونه‌خوانی استبداد ایرانی

کلا از این کرم داشتن آرش حیدری خوشم میاد.
میاد دست می‌ذاره روی اموری که نباید بدیهی باشن ولی بدیهی فرض شدن، و خودش رو می‌اندازه وسط کلی دعوا.
واقعا اگه اپسیلونی فضای آکادمیک علوم انسانی ایران کمتر از چیزی که الان هست، دچار خمودی و رخوت بود، باید دعواها سر این اثر می‌شد. ولی خب، هرکی برای خودش یه حرفی می‌زنه و کس دیگه‌ای هم خیلی نمی‌خونه چیزی رو.

مسئله پروبلماتیک شدن و وظیفه دولت شدن فقر و مرض و بهداشت و امنیت، و رویت پذیر شدن انها بواسطه ی نظام دانش جدیدی بود که با پزشکی مدرن مخصوصا، وارد شد و سعی در اعمال تنظیمات کرد که هرچند خیلی در عملیاتی کردنشان موفق نبود ولی مهم این بود که منطق گفتمانی و فلسفه سیاسی و این حرفهای حاکمیت را تغییر داد ...

در فصل سوم، رخداد و بحران حکمرانی، تاثیر شرایط مادی و اتفاقاتی که البته سابقه ی رخ دادنشان زیادست در تاریخ ایران، بر ناتوانی گفتمان پیشین در تئوریزه کردن و معما بخشی به آنها بیان می شود. جنگ ایران و روس، اپیدمی ها: وبا و طاعون، و قطحی های مکرر دیگر مثل ورژن های قبلی خود نیستند، بلکه معناهای تازه ای خلق می کنند، دغدغه های جدیدی می انگیزند که در نهایت خواهیم دید که به ایده ی استبداد و لزوم تنظیمات می انجامد.

انگار باید کوتاه نوشت.این فصل چرخش های معنایی کلمه ی استبداد را تشریح میکند. چیزی که اولش به معنی یک خصیصه ی اخلاقی شخصی و نه وضعیتی اجتماعی بازنمایی می شد.
این چرخش در رساله های مهم و گفتار روحانیان و روشنفکران پی گرفته می شود. بسیار جذاب، و بسیار ارزشمند این کار!
انگار تاریخ جنون میخوانم، سبک کتاب فوکویی است و این باعث می شود اگر بازگشت و مرور کوتاهی برخوانده ها نکنم گیج می شوم. چون اسناد طولانی برای ادعاها می اورد

از درآمد سخت خوان اقای حیدری با کمترین تلفات گذاشتیم