Status Updates From گوش ماهی

چقدر حال و هوای دنیز رو درک می‌کردم🥺 مدام یاد شعر " من به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود" می‌افتادم.

هشدار اسپویل:⚠️
بخش استامبول به هیجانی‌ترین قسمت رسیده و واقعا دوستش دارم اما بخش تهران واقعا رو مخ و آزار دهنده‌ست
می‌تونست این بخشای کتاب به صورت مروری پیش بره
واقعا نیازی نبود انقدر با جزئیات به گذشته پرداخته بشه!
و یه سری چیزا توی گذشته واقعا قابل قبول نیست مثلا شرم مداوم لیلی از شوخیای امیرعطا!
واقعا زنی که یکبار ازدواج کرده و بچه دار شده باز با چهارتا حرف عین دختر ۱۴ ساله سرخ و سفید میشه؟

قسمت استامبول کتاب به جاهای خیلی قشنگ و هیجانیش رسیده، دلم می‌خواد بقیه‌ی کتابو یه جا بخونم تموم شه ولی کاش انقدر واسط جاهای خوب کتاب بخش تهران نمی‌اومد🥲
و سوال آخر کتاب چرا انقدر سانسور داره؟🥲

وای😍😭 وای عاشق اینجاهاش بودم
خدا کنه حالا حالاها داستان برنگرده روی تهران🥲

فایناااالی🥲

حاوی اسپویل:
⚠️
⚠️
⚠️
داستان هر چی میره جلوتر بهتر میشه اما یه سری مشکلات عمده درش به چشم میاد
مثلا من جایی خوندم یه داستان خوب داستانیه که خواننده فکر نکنه یهو یه امداد غیبی از آسمون برای شخصیت‌ها رسیده اما چیزی که توی داستان دیده میشه اینه که انگار یه دستی از غیب مدام ماهیگیر و دنیز رو سر راه هم قرار میده
به عنوان نمونه رستوران یا خونه‌ی عمو نصیر
دوم گره‌ای بود توی قسمت تهران باز شد و کاملا قابل حدس بود

مشکلم با این کتاب اینه که اونقدر درموردش نظرات ضد و نقیض شنیدم که نمی‌دونم دقیقا حس خودم بهش چیه🧐
تا اینجای کتاب رو تقریبا دوست داشتم بخش استامبول رو بیشتر از تهران دوست دارم چون فضاسازی جدیدتری داره و کمتر قابل حدسه🤓