Status Updates From یاداشت‌های یک گمشده

شخصیت کاوه متشکل از تمام شوخی های جنسی و غیرجنسی و رک گویی های بی شرمانه‌ش. اینکه کتاب اکثر این شوخی ها رو سانسور کرده به کل شخصیت کاوه رو با خاک یکسان کرده…

این حجم از سانسور رو کجای دلم بذارم حالا🙂. به نظر میرسه همین سانسورام به کتاب چاپی لطمه زده…

ولی کاش پرداختش عمیق تر از اینی می بود که الان هست…🙂
چرا نویسنده های ایرانی استعدادی تو نوشتن کتاب کم حجم ندارن🤦🏻‍♀️😂

ودف... باورم نمی‌شه بن تخفیف نمایشگاه‌مو واسه این کتاب دادم🥺🥺منو برگردونین به چهارروز پیش بخدا دیگه از این غلطا نمی‌کنم. تا اینجای کار رو بگم کاملا پشیمونم/:

وَرِ غرغروی وجودم: «عجب غلطی کردم پول بالای این کتاب دادم»
وَرِ همه‌چی‌ رو به ناکجا بگیرِ وجودم: «باحاله. جاست لَف»
داستان فس‌فس زیاد داره. تموم شو پلیز
احساساتم نسبت به این کتاب همینه/: چرا با این‌که داستان خیلی داره دست به سینه و شل‌ و وارفته جلو می‌ره، نمی‌ذارمش کنار؟ کاش پرداخت بهتری داشت. پتانسیل اینو داشت که با قلم خیلی قوی‌‌تری نوشته می‌شد. کاوه‌ی عزیزم. خیلی دوستت دارم، ولی کاش نویسنده بهتر می‌نوشت تو رو!!

جون نياکان‌تون وقتی می‌خواین کتاب اضافه کنین با حوصله اینکارو کنین. آخه آزاده حسنی؟ /:
تا قلم خانم حسنی منو تو باتلاق نکشیده آپديت بدم. به پای «ناگفته‌ها» نمی‌رسه ولی نمی‌دونم این قلم چطوریه که در عین سادگی و بی‌شیله پیله بودن، جذابه. ریتم داستان خیلی تنده ولی شخصیت‌ها خوبن. عجیبه که شخصيت‌پردازی جلوتر از ریتم داستان توجهمو جلب کرده. طنزش خوبه اما حس‌پردازیش کمه!
البته هنوز زوده ولی اِلا جون! گـاز آخه؟ جا قحط بود؟