Status Updates From Haydarpaşa'nın Son Memuru

"Kaybedenlerin belki de tek arzusudur bu: 'Lütfen ayakta kalmayın, hepimize yetecek kadar yer var burada Birini dibe doğru çekmenin, diptekilerin suratlarına basa basa zirveye çıkmaktan daha ahlaklı olduğunu düşünü yorum."

Dördümüz, o soğuk sonbahar akşamında kahkahalarımızla, masalardan arakladıklarımızla, üşümüşlüğümüzle güzel güzel içtik. Konuşurken sözcüklerimin son hecelerini düzgün kapatamamam, çakırkeyif halimi ele veriyordu. Yağmur ara ara elimi sıkıca tutuyordu. Baba Ali yorgundu.

O zamanlar kendilerine hükümdarvari ön adlar gibi sıra sayıları veren üçüncü nesil kahvecilerde -o islahatçı kafelerde-kitap okuyabileceğime dair bir yanılgıya sahiptim. Sonu gelmez caz ezgileri ve oluk oluk akan insan uğultusu eşliğinde iç sesini duyamadan yapılan nafile okuma çabaları..

"İkinci beğenmediğim özelliğim, bazı günler aşırıya ka çan tipsizliğimdir. Biliyorsunuz her şeyin aşırısı zarar: aşırı sağ, aşırı sol, aşırı akraba, aşırı misafirliğe gidip gelmeler, aşırı parasızlık ve tabii ki aşırı tipsizlik. Dağınık, kıvırcık ve esmer saçım, burnum, oluşturduğu

…: bu topraklarda yaşayanlara hiç benzemeyen kadın ve erkeklere ait konuşma balonları içine yabancı dilde yazılmış karşılaşma, tanışma ve veda sözlerinden başlıyorum... Karşılaşma, tanışma ve veda sözlerinde o kadar beceriksizimdir ki... Bir keresinde ayrılırken, "merhaba" demiştim birisine...

Hikayeye buradan başlıyorum. Ankara Garı'ndan. Her Seyin daha basit, anlaşılması kolay olduğu yerden; Tarkovski filmlerinin jeneriklerinden... Yabancı dil kitap larının ilk ünitelerinden henüz her şeyi anlayabildiğimiz o sayfalardan: bu topraklarda yaşayanlara hiç benzemeyen kadın ve erkeklere ait konuşma balonları içine yabancı dilde yazılmış karşılaşma, tanışma ve veda….