Status Updates From Everything Good Dies Here: ...

Oh I just loved this third story ‚Memoirs of a Joseon Bride‘ 😍

"U Stóp Sfinksa" giving that one movie people made up on tumblr during covid. fajny komentarz o falsyfikacji historii, naciaganiu faktów, manipulacji "prawdą" i kreowaniu propagandy

the first short story really is like "going to therapy to break the family trauma cycle only to end up reinforcing it again" 🥴

"Ona nie potrafiła pojąć dlaczego uwolniłam się od dramatyczności wypowiedzi i zaczęłam mówić jak normalna osoba. Nie rozumiała, dlaczego nie traktowałam na poważnie wszystkich nieszczęść, jakie nam sie przytrafiły. Nie wiedziała, dlaczego nagle stałam sie wolna od poczucia winy, które do tej pory na mnie ciążyło."

"Mama nigdy nie miała przestrzeni, aby wieść własne życie. Nie istniała prywatna wersja jej samej. [...] była przez całe życie pochłonięta dramatem swojego życia. Ja miałam znacznie więcej wolnego czasu i zdawałam sobie sprawę, że nie jestem główną bohaterką. W konsekwencji udało mi sie wypracować wolną wolę."

To jest nudne, bo zamiast akcji, mam długi na kilkanaście stron monolog typiary, która opowiada o swoich przygodach. Ja chce, żeby się działo!

Zaczynam się trochę nudzić. Byłam zachwycona pierwszymi opowiadaniami, ale odkąd wszystko się dzieje w tym samym uniwersum, mój zachwyt opada...

Wydaje mi się, że jest źle odmieniany zaimek ono/jeno.

Mega się wkręciłam w U stóp Sfinksa.

Rety, zostało mi ostatnie opowiadanie i wiecie co

Początek był genialny, a potem totalnie nie moja bajka 😶‍🌫️ Nawet nie wiem jak to ocenić 😰

I to nawet nie jest taki typowy zbiór, bo pierwsze opowiadania są luźne, samodzielne, a potem zaczynają się opowiadania powiązane uniwersum - zazwyczaj takie lubię, ale to tutaj to jest taki TWARDE SCI-FI XD Taki Star trek i no nie przemawia to do mnie