Status Updates From La McDonalización de la soc...

10. bölüm bize şunu fısıldıyor: Ne kadar çok kural ve hız olursa olsun, hayatımızın kumanda düğmesi bizim elimizde; istersek o hızlı kafesten çıkıp kendi renkli ve neşeli dünyamızı kurabiliriz!

10. bölümde büyükler için tam da bunu söylüyor:
Diyor ki, tamam, bu hızlı, her şeyi robot gibi yapan ve her yerin birbirine benzediği dünyada yaşıyoruz ama mecbur değiliz!

9. bölüm bize şunu fısıldıyor: Ne kadar çok kural koyarlarsa koysunlar, hayatın içinde hâlâ o hızlı sistemin ellerinin değmediği, özgürce nefes alabildiğimiz sihirli ve güzel köşeler hâlâ var!

8. bölüm bize şunu anlatıyor: Büyükler rahat edelim derken öyle bir sistem kurmuşlar ki, bazen kendi kurdukları o düzenin içinde kıpırdayamaz hale gelip kafese hapsoluyorlar!

7. bölüm bize şunu fısıldıyor: Büyükler her şeyi kusursuz ve hızlı yapmaya çalışırken, aslında bazen en eğlenceli, en insani ve en güzel şeyleri çöpe atıp işleri büsbütün komik ve saçma bir hale getiriyorlar!

6. bölüm bize şunu anlatıyor: Büyükler her şey tıkır tıkır, hatasız ve robotlar gibi yapılsın diye etrafa görünmez çizgiler çekiyorlar. Kimse şaşırmasın, kimse hata yapmasın diye her şeyi sıkı sıkıya kontrol altında tutuyorlar!

5. bölüm bize şunu fısıldıyor: Büyükler sürprizlerden korktukları için, gittikleri her yerde evlerindeki gibi tıkır tıkır işleyen, hiç değişmeyen ve ne ile karşılaşacağını önceden bildikleri sıkıcı ama güvenli bir dünya kurmuşlar!

4. bölüm bize şunu öğretiyor: Büyükler bazen bir şeyin ne kadar iyi olduğuna değil, ne kadar büyük olduğuna veya kaç tane olduğuna takılıp kalıyorlar. Kalbi ve tadı unutuyorlar, geriye sadece kocaman rakamlar kalıyor!

3. bölüm bize şunu fısıldıyor: Büyükler her şeyi o kadar hızlı yapmak istiyor ki, bazen yemeğin tadını çıkarmayı unutuyorlar ve kendilerini küçük birer işçi gibi koşturup dururken buluyorlar!

2. bölüm bize şunu anlatıyor: Günümüzdeki o süper hızlı burgerciler ve her şeyin tıkır tıkır işlemesi gökten zembille inmedi! Çok eskiden fabrikalarda başlayan bu "hızlı ve düzenli olma" fikri, zamanla büyüdü, büyüdü ve bütün dünyayı sardı!

1. bölüm bize, İnsanların neden her şeyi bu kadar çabuk ve hep aynı olsun isteyerek koşturup durduğunu anlatıyor!

Denetim (Control)
İnsan belirsizliğini ve hatalarını ortadan kaldırmak için çalışanlar ve müşteriler üzerinde teknoloji vasıtasıyla denetim kurulmasıdır.
Günlük Yaşamda
Otomatik içecek makineleri, kasada standart söylemler kullanan personel ve self-servis sistemler.

Öngörülebilirlik (Predictability)
Hizmet ve ürünlerin her yerde ve her zaman aynı standartta olması, sürprizlerin ortadan kaldırılmasıdır.
Günlük yaşamda
Dünyanın neresindeki McDonald's'a giderseniz gidin aynı tadı ve iç mekan tasarımını bulmanız.

Hesaplanabilirlik (Calculability)
Nitelikten (kaliteden) ziyade niceliğe (miktara ve hıza) odaklanılmasıdır. "Büyük boy", "çok olan iyidir" anlayışı hakimdir.
Günlük yaşamda;
Akademide makale sayısı veya sosyal medyada beğeni/takipçi sayısının içerik kalitesinden ön plana geçmesi.

Verimlilik (Efficiency) Amaçlara ulaşmak için en hızlı ve en az çaba gerektiren yöntemin seçilmesidir.
Günlük yaşamda ;
Hazır paket yemekler, bant sisteminde üretim veya internetten tek tıkla alışveriş yapma.

Ritzer’e göre sistem, başarısını ve toplumun her alanına yayılmasını 4 ana boyut vardır.
1- Verimlilik (Efficiency)
2-Hesaplanabilirlik (Calculability)
3- Öngörülebilirlik (Predictability)
4- Denetim (Control)

McDonaldlaşma, toplumun hemen her alanında gözlemlenebilen bir süreçtir. Ritzer, "McÜniversiteler", "McDoktorlar", "McDersler" ve "McMeslekler" gibi kavramlarla bu yayılımı örneklendirir

Daha hızlı, ölçülebilir ve düzenli bir toplum kurarken, insan hayatında neleri kazanıyor, neleri kaybediyoruz? Bunu sorgulatan bir kitap