Status Updates From هشتمین سفر سندباد

دوباره شروع کردیم با آقای دوست بیضائی‌خوانی را و اگر قسمت باشد، اولین اثر از دومین "چلهٔ بیضائی‌خوانی" خواهد بود.

آقا، کلا کانسپت عشق رو بیضائی خیلی خوب فهمیده به نظرم. به نظرم خیلی بعیده بیضائی بتونه روی دست لطافت کلام عاشقانه‌ای که توی "غروب در دیار غریب‌" قلمی کرده چیزی بیاره، ولی باز.

کاتب : در عمق دل هر مرد سعادتمند همیشه این اضطراب هست؛ ترس از دست دادن سعادت. این ترس سعادت را لکه‌دار می‌کند. اندیشیدن به سعادت مطلق واهی است...

سندباد: من نمی‌دانستم که سعادت واهی است.

سندباد : حرف بزن؛ چه دردی هست که درمان آن را حتی از شمالی‌ترین نفطه‌ی دنیا هم نمی‌توان به دست آورد؟

ترجمان : مرگ!

فاتحی که خواست حکومت خود را استوار کند، آن‌ها را علیه یکدیگر برانگیخت. او خشم مردم را متوجه خود مردم کرده است سندباد. می‌بینی؟ آن‌ها که دیروز بر سر سفره‌ی هم می‌نشستند امروز بر سر نعش یکدیگر نشسته‌اند.