Status Updates From W pogoni za losem

Nie wiem

Ja w szoku ogólnie

hmm nie mam jeszcze zdania

Jestem na etapie załamania tą powieścią... Bo w ogóle naga kąpiel w Wiśle na odcinku warszawskim opisana jako coś romantycznego to najgłupsze, co w życiu czytałam. Za takie pomysłu to można co najwyżej dostać nagrodę Darwina.

Plus wysłanie jakiejś postaci do obozu koncentracyjnego, by się jej pozbyć i zrobić furtkę dla wątku romantycznego, jest jednocześnie niczym nieuzasadnione oraz leniwe.

"Hans był kochanym i opiekuńczym mężczyzną" — nie, Hans był oficerem na okupowanych terenach Rzeszy ;-;

Przeraża mnie to, że autorka tej książki próbuje zrobić z oficera Wermachtu romantycznego, fajnego faceta, wmawiając czytelnikowi, że jest "inny niż wszyscy"...

Plus mężczyzna urodzony na początku XX wieku, który nie tylko umie, ale jeszcze lubi gotować, to naprawdę ciekawa fantazja.

· Niemiecki oficer nie mógłby nosić zarostu. W ogóle żołnierz nieprzebywający na froncie bez możliwości golenia nie mógłby go mieć.
· Wyjaśnij mi ktoś pochodzenie Ariela (nagle gość ma trzy narodowości).
· Warszawa w trakcie wojny raczej nie jest porównywalnie "piękna" do Amsterdamu w XXI wieku (choć byłam tylko w tym drugim).
· Widzisz n@zi0l@ i co myślisz? Bo chyba nie to, że ma "bursztynowe włosy" jak z reklamy.

Mam ochotę posłuchać sobie jakiegoś słabego audiobooka, odmóżdżyć się i zobaczyć, jak nie pisać powieści do danej tematyce. Ale kurde, to już na start jest mocne XD. Przede wszystkim:
· Nie wiadomo, czemu głównemu bohaterowi zależy na tej pracy.
· Zachowanie imienia "Ariel" w fałszywej tożsamości to GŁUPOTA, bo to imię pochodzenia hebrajskiego.
· Prawdopodobnie Ariel mógłby zostać powołany do służby w Wermachcie.