Status Updates From نامه‌های یک اعدامی

زندگی، شرافت، انسانیت،‌‌ عشق و امید رو زندانی کرده بودند.

با همون نامه‌ی اول گریه‌م گرفت. چه جان‌های عزیزی.

از اول. که با کلمه‌کلمه‌ش بمیریم.

«یادتان باشد که به شعر، به آواز، به
لیلاهایتان، به رویاهایتان پشت نکنید.
…
به دست باد و آفتاب میسپارمتان تا فردایی نه چندان دور درس عشق و صداقت را برای سرزمینمان مترنم شوید.»

خنجر به قلب

قلم سنگین این بزرگوار واقعا گاهی نفس کشیدن رو سخت میکنه.
چطور میگی شاعر نیستی؟