Status Updates From ทวิภพ (2 เล่มจบ)

...จะกินข้าวนั่งเคล้าอยู่คอยท่า
ให้พิมพานั่งกินด้วยกันก่อน
ครั้นเมียไม่กินพร้อมพ่อย่อมวอน
ปั้นป้อนปลอบปลื้มประโลมใจ...

...คุณหลวง คุณหลวง อยู่กระทรวงยุทธนา
ใส่เสื้อราชปะแตน ทำไมไม่แขวนนาฬิกา...
"ฉันไม่ได้อยู่กระทรวงยุทธนา !" เสียงเบานุ่มดุ
"นาฬิกาฉัน หล่อนก็เอาไปเสียแล้ว จะเอาที่ไหนมาแขวน ?"

"เจ้าคุณ..."
"หล่อนเลื่อนยศให้ฉันไม่ได้ ยังไง ๆ ตอนนี้ฉันก็ยังเป็นคุณหลวง"
"ใช่..."

นิยายรักของเจ้าคุณอัครเทพวรากร เกือบกึ่งจะเป็นตำนานที่รั้ววังเองก็ซู่ซ่าเอิกเกริก
"แม่ประยงเขาเหมือนแม่ศรีมาลา"
คนยุคเก่าเปรียบเทียบ "แม่มณีเขางามเหมือนนางละเวง"

คนพูดยั้ง ๆ วาจาเสียมิได้เอ่ยว่าดวงหน้าของสาวน้อยผู้นี้กระตุ้นความทรงจำถึง 'ใครคนหนึ่ง' อย่างรุนแรงเพราะ...รูปโฉมโนมพรรณหาผิดไม่ แม้แต่ดวงตาใสมีแววฉลาดเฉลียวที่เด็กในยุคนั้นได้ยินผู้ใหญ่วิจารณ์กันว่า
"คุณหญิงมณีเขาเปิ๊ดสะก๊าด !"
หากเด็กๆ ก็วิ่งแอบดูกันเกรียวกราว เพราะไม่ว่ากิริยาพาทีการแต่งเนื้อแต่งตัว 'ล้ำยุค' ไปเสียสิ้น
"เหมาะสำหรับเป็นคุณหญิงทูต"

"สวย...เอ...คล้ายๆ ใคร ตะกี้เสียงก็คล้าย ๆ"
"คุณหญิงมณีละมังคะคุณย่า" หลานสาวล้ออีก
"เออ..นั่นซิ..หนูเป็นอะไรกับสายวรากร?"
"เปล่าค่ะ"
"แปลก..เอาเถอะ วันหลังจะค้นหารูปให้ มีรูปอยู่นะ เจ้าคุณท่านถ่ายกับคุณหญิงตอนไปเมืองฝรั่ง ท่านส่งมาให้"

..โอเวลาป่านฉะนี้เจ้าพี่เอ๋ย
จะทำสิ่งใดเลยให้สงสัย
จะรู้ซึ้งถึงคนที่ห่างไกล
ฤๅมิได้คิดคำนึงถึงคนคอย...

วัตถุพยานที่จะยืนยันว่า เธอมิได้ฝัน หากเธอได้เดินทางผ่านทวิภพมาจริงๆ ...นาฬิกาโลหะสุกปลั่งฝังลวดลายทองเป็นเส้นงดงาม เมื่อกดสปริงเปิดออก เสียงเพลงดังกรุ๋งกริ๋งกังวานใส และบนฝาภาพเจ้าคุณอัครเทพวรากรยิ้มนิด ๆ ตามองตรงมา ดุจจะต่อว่า
"หล่อนหยิบนาฬิกาฉันมา !"

...เหตุว่าข้าไซร้ไป่รู้
ชายผู้โสภณคนไหน
ยรรยงพงศ์เผ่าเหล่าใคร
อยู่ไหนในถิ่นดินดอน
ทราบเพียงว่าชายนายหนึ่ง
ข้าพึงรักร่วมปัจถรณ์...

ความฝัน...
นิทราพลันหวนละเมอเพ้อหา
คลับคล้ายได้เห็นตรูตรา
ไขว่คว้าพบเงาเปล่าดาย...

'ง่วงแล้วเจ้าค่ะ นอนละ'
เธอหลับ...โดยมีรูปนั้นอยู่บนอก อีกครั้งในความรู้สึกเลือนๆ เธอได้ยินเสียงห้าวๆ บ่นงึมงำ
"ถามทำไม ฉันจะมีใครได้ นอกจากแม่มณีคนเดียว!"

...เจ้าเอยปลูกรัก แรกปลูกไว้ในอ่างแก้ว ต้นรักพี่แล้ว ปลายไปเร่รักเขาอื่น
จะเด็ดยอดเสีย แล้วจะรดน้ำให้ชื่น อย่าให้ไปเร่รักอื่น ให้คืนมารักพี่เอย...

...เจ้าเอยปลูกรัก แรกปลูกไว้ในอ่างทอง ทำให้ช้ำรักน้อง พระทองไม่รู้สงวน รักของพี่เอย ทีนี้และจะแปรปรวน เจ้าของไม่รู้สงวน ควรหรือมารักน้องเอย...

ภาษาดีทุกบรรทัด ให้ความรู้สึกมั่นคง หนักแน่น แต่อ่อนโยนกับรายละเอียดไปพร้อมกัน