Status Updates From 在绝望之巅

عیسی به صلیب کشیده شد،چون میدانست باورهایش فقط با قربانی شدن خودش به پیروزی میرسند.مردم میگویندبرای آنکه باورت کنیم باید ازهر آنچه متعلق به توست چشم بپوشی،حتی از خودت. آنهابرای تضمین اعتبارباورهایت مرگ رامیطلبند. چرا مردم آنچه را که با خون نوشته شده تحسین میکنند؟زیراچنین آثاری همزمان با حفظ توهم رنج کشیدن آنها را ازهررنجی معاف میکند.مردم دوست دارند رد خون و اشک رادر پس خطوط نوشته هایتان ببینند.تحسین توده سادیستی است.

برخورداری از سطوح بالای هوشیاری،همواره متوجه نسبت خود با جهان بودن و زیستن در اضطراب دائمی شناخت یعنی درماندن از زندگی. دانستن طاعون زندگی است و آگاهی زخم بازی است بر قلب آن. غم انگیز نیست انسان بودن؟ حیوان پیوسته ناراضیِ معلق میان مرگ و زندگی. از انسان بودن جان به لب شده ام. اگر میتوانستم در جا از این مقام انصراف میدادم، اما در پی آن تبدیل به چه میشدم؟

زندگی واقعا ناممکن بود، اگر بی کرانگی رنجهای پنهان در سینه مان به تمامی در خطوط چهره مان نمایان می شد.

در پی تقلای دیوانه‌وار برای حل تمام مسئله‌ها، در پی رنج‌کشیدن برقله‌های ناامیدی، در ساعت متعالی مکاشفه در می‌یابید که تنها پاسخ، تنها حقیقت، سکوت است.

آرمان هر کسی باید توقف انسان‌بودن باشد

افسون شعله‌ها خیالی از مرگی پاک و شکوهمند، همچون نور سپیده‌دم، می‌آفرینند. مردن در شعله‌ها، مجرد، همچون سوختن بال‌هایی سبک و آراسته است. فقط پروانه‌ها بر گرد شعله می‌میرند؟ پس آنان که به کام شعله‌های درونشان کشیده می‌شوند چه؟

فسون شعله‌ها خیالی از مرگی پاک و شکوهمند، همچون نور سپیده‌دم، می‌آفرینند. مردن در شعله‌ها، مجرد، همچون سوختن بال‌هایی سبک و آراسته است. فقط پروانه‌ها بر گرد شعله می‌میرند؟ پس آنان که به کام شعله‌های درونشان کشیده می‌شوند چه؟