Status Updates From Assoiffés

Macdonalisé » oui.

J’aime bcp sa vision de l’école d’après lui elle ne fait pas tout chez l’Homme

هرکسی بالاخره یه روز از خواب بیدار می‌شه و زشتی درونش رو می‌بینه. اون‌وقته که بهش عادت کنه و اجازه بده تا اون هیولا تو وجودش زندگی کنه. خیلی از مردم به این تن می‌دن که با زشتی زندگی کنن، ولی بعضی‌ها زیر بار نمی‌رن، من هم همینطور. {شکمش را عریان می‌کند. شکمش شفاف است، جنین را داخلش می‌بینیم. ناگهان چاقو را وارد شکمش می‌کند. خونه و خونابه به راه می‌افتد. دستش را داخل می‌کند و هیولا را بیرون می‌کشد}

خیال دارم این حقیقت رو مثل یه تف پرت کنم تو صورت‌تون؛ این حقیقت غیرقابل تحمل رو که هیچی نمی‌دونم! قطعا هیچی نمی‌دونم، مطلقا. توی خودم جستجو می‌کنم، تو سرم خودم رو تجزیه و تحلیل می‌کنم و تنها چیزی که می‌بینم خلاء مطلقه. دونستنی‌های تموم دنیا تو مغزم تلنبار شده و هیچ کمکی به حالم نمی‌کنه

مادرم سفت و سخت سر حرفش وایستاده بود و با تحقیر می‌خواست منو از چیزی که دنیای شاعرانه اسم گذاشته بود، بیاره بیرون. من رویای نویسنده شدن توی سرم داشتم. آرزو داشتم دنیایی بسازم که بشه توش چیزهایی رو دید که در واقعیت وجود ندارن. اما آخر سر کالبدشناس قضایی شدم و حالا به جای دیدن چیزی که وجود نداره، چیزی رو که "دیگه" وجود نداره می‌بینم. این دو تا فقط یه اختلاف جزیی با هم دارن

اونا مغز شما رو با لعبتک آگهی‌های تلویزیونی شستشو دادن. ملکه اتاق نشیمن شما هنرپیشه‌ایه که گریه کردن یا نکردنش، خندیدنش، فحش دادنش و همه و همه برای اینه که شمارو مجبور به خرید کردن کنه. شما محکوم شدین که زندگی‌تون رو با هنرپیشه بگذرونید. اون شما رو برده خودش می‌کنه، شما رو مصرف می‌کنه، شما رو در حد گوشت صددرصد مرده‌ی گاو مک‌دونالدی می‌کنه. می‌خوام بگم لعنت بهتون! شماهایی که هرجا حراجی باشه با کله هجوم می‌برید